ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΥΛΗ ΑΡΘΟΥΡ

 

Δέξου με

Δέξου, Πατέρα, τὸν νεκρὸ

ποὺ ἔχασε τὴν ψυχή του.

Δέξου τὸ καταγώγιο τῶν ἁμαρτιῶν,

τὸν βλάσφημο, τὸν πονηρό,

τὸν αἰσχρὸ κι ἀδιάντροπο,

τὸν μολυσμένο στὴν ψυχὴ καὶ στὸ σῶμα.

Δέξου τὸν δοῦλο τῶν πονηρῶν δαιμόνων.

Ἐλέησέ με τὸν ἀκάθαρτο,

τὸν κλέφτη καὶ παραβάτη,

τὸ βδέλυγμα τῆς ἁμαρτίας.

Ἐλέησέ με, ἡ πλούσια πηγὴ τοῦ ἐλέους

καὶ μὴν ἀποστρέψεις τὸ ἀγαθό σου πρόσωπο

ἀπὸ τὸν δοῦλο σου.

Μὴν πεῖς, Κύριε: - Δὲν σὲ γνωρίζω!

Μὴν πεῖς: - Ποῦ ἤσουνα ὡς τώρα;

Μὴ μὲ περιφρονήσεις

τὸ χῶμα, τὴ στάχτη, τὴ φθορά,

τὸ ὄνειδος, τὸ βδέλυγμα,

τὸ ἐρείπιο τῶν δαιμόνων,

τὸ σκάνδαλο τῶν ἀνθρώπων.

Μὴ μὲ ἀποστραφεῖς, Δέσποτα,

ἀλλὰ λυπήσου με καὶ σῶσέ με.

Γιατὶ ξέρω, φιλάνθρωπε,

ὅτι δὲν θέλεις «τὸν θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ,

ὡς τὸ ἐπιστρέψει καὶ ζῆν αὐτόν».

Δὲν θὰ σ᾿ ἀφήσω, ἂν δὲν μ᾿ ἐλεήσεις!...

Arthur Labinjo-Hughes: 6 ετων

«Κανείς δεν μ' αγαπάει» -Σπαρακτικό βίντεο παιδιού λίγο πριν πεθάνει από βασανιστήρια των γονιών του [σκληρές εικόνες

https://www.youtube.com/watch?v=5HoLDOI7d-s
O μικρός Άρθουρ
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR
24/11/2021  13:39

Τις οδυνηρές τελευταίες στιγμές του Άρθουρ, ενός αγοριού έξι ετών στη Βρετανία, που πεινάει, κλαίει και λέει «κανείς δεν μ' αγαπάει», καταγράφει ένα σπαρακτικό βίντεο που παρουσιάζει η Daily Mail.

Το αγοράκι φαίνεται καθώς προσπαθεί απεγνωσμένα να σηκώσει το πάπλωμα από το πάτωμα όπου το ανάγκασαν να κοιμηθεί ο πατέρας του και η μητριά του, λίγο πριν η τελευταία το χτυπήσει μέχρι θανάτου.

Το εν λόγω βίντεο, που παρουσιάστηκε χθες στο δικαστήριο Coventry Crown Court, δείχνει τον αδυνατισμένο Άρθουρ Λαμπίνιο-Χιουζ, με τις πιτζάμες του να πλέουν πάνω του, να προσπαθεί να μαζέψει τα στρωσίδια του από το πάτωμα, ενώ το πρόσωπό του συσπάται από τον πόνο.

Στο εδώλιο της πολύκροτης δίκης που απασχολεί εκτενώς τα βρετανικά ΜΜΕ κάθονται η 32χρονη Έμα Τάστιν και ο 29χρονος Τόμας Χιουζ, που κατηγορούνται ως υπεύθυνοι για τον θάνατο του Άρθουρ στο σπίτι τους στα Δυτικά Μίντλαντς, στις 17 Ιουνίου της περασμένης χρονιάς.
παιδακι

Το βίντεο, από εσωτερική κάμερα κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης, δείχνει τον 6χρονο Άρθουρ Λαμπίνιο-Χιουζ να σηκώνεται από το πάτωμα του σαλονιού του σπιτιού του, όπου υποχρεωνόταν να κοιμάται επί μέρες. Το ξανθό αγόρι είναι αποστεωμένο, με τις πιτζάμες να κρέμονται πάνω του. Μετά βίας και με έκφραση πόνου στο πρόσωπο καταφέρνει τελικά να σταθεί όρθιο και με δυσκολία τραβά το πάπλωμα και το μαξιλάρι του προς ένα άλλο δωμάτιο.

Στο ηχητικό που συνοδεύει το βίντεο, ο μικρός Άρθουρ ακούγεται τέσσερις φορές να φωνάζει κλαίγοντας «κανείς δεν μ' αγαπάει» και επτά φορές «κανείς δεν με ταΐζει», μέσα σε 44 δευτερόλεπτα. Συνολικά, χρειάζεται πάνω από δύο λεπτά για να περπατήσει, εμφανώς χωλαίνοντας, μια απόσταση δύο μέτρων.

Το βίντεο από το σπίτι στο Σόλιχαλ της κεντροδυτικής Αγγλίας είναι από τη 16η Ιουνίου 2020. Την επομένη ο Άρθουρ πιστεύεται ότι δολοφονήθηκε από τον 29χρονο πατέρα του, Τόμας Χιουζ, και τη 32χρονη μητριά του Έμα Τάστιν, οι οποίοι αρνούνται τις κατηγορίες δολοφονίας και κακοποίησης ανηλίκου.

Ακολουθεί το βίντεο, ενώ οι εικόνες που παρακολουθούμε είναι εξαιρετικά σκληρές.

Σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, ο Άρθουρ έχασε τη ζωή του όταν η μητριά του τού χτύπησε δυνατά το κεφάλι πολλές φορές σε κάποια σκληρή επιφάνεια. Το δικαστήριο άκουσε πως το μικρό αγόρι υπέστη μοιραία εγκεφαλική βλάβη από μια μακρόχρονη μεταχείριση αγριότητας, που περιγράφηκε ως «ο ιατρικός ορισμός του παιδικού βασανισμού».

Μεταξύ άλλων, ο Άρθουρ αφέθηκε να πεινά, υποχρεωνόταν να στέκεται όρθιος επί 14 ώρες την ημέρα και δηλητηριάστηκε με αλάτι.

Οι ένορκοι άκουσαν πάνω από 200 ηχητικά μηνύματα που έστειλε η Τάστιν στον Χιουζ, στα οποία ο Άρθουρ ακουγόταν να κλαίει. Η Τάστιν σχολίαζε συχνά στα συνοδευτικά γραπτά μηνύματα «άρχισε πάλι» ή κάτι παρόμοιο.

Ο Άρθουρ ακούγεται σε μερικά από τα μηνύματα να ζητά κάτι να πιει ή τη γιαγιά του, ενώ η Τάστιν ακούγεται κάποιες φορές να τον διατάζει να μείνει ακίνητος. Ο Χιουζ απαντούσε στα μηνύματα αυτά με φράσεις όπως «σκάψε τον τάφο του», «θα του κόψω το κεφάλι» ή προτρέποντας τη σύντροφό του να πετάξει τον γιο του στα σκουπίδια.
παιδακι

Ο Χιουζ ανέλαβε την κηδεμονία του παιδιού όταν η μητέρα του κατηγορήθηκε ότι σκότωσε τον νέο σύντροφό της, τον Φεβρουάριο του 2019. Η δίκη συνεχίζεται.
παιδακι
https://www.youtube.com/watch?v=5HoLDOI7d-s
Πληροφορίες από daily mail / ΚΥΠΕ
αρθουρ
Ο μικρός Αρθουρ

Βρετανία: Ζευγάρι σκότωσε τον 6χρονο γιο του - Τον αποκαλούσαν «τέκνο του διαβόλου»

 

Copyright: metro.co.uk

Φρίκη και αποτροπιασμό προκαλούν οι λεπτομέρειες της δολοφονίας ενός 6χρονου αγοριού από τον πατέρα και τη μητριά του όπως μεταφέρονται στην αίθουσα του δικαστηρίου στο Μπέρμιγχαμ της Μεγάλης Βρετανίας. H γυναίκα που κατηγορείται για τη δολοφονία του εξάχρονου γιου του συντρόφου της φέρεται να τον αποκάλεσε «παιδί του διαβόλου» και έστειλε στον πατέρα του αγοριού ένα μήνυμα που έλεγε «σε θέλω εσένα αλλά όχι αυτόν».

 

Η 32χρονη Έμμα Τούστιν αναφέρθηκε στον μικρό Άρθουρ με απίστευτες εκφράσεις σε μηνύματα που έστειλε στον φίλο της Τόμας Χιουζ, 29 ετών, τις εβδομάδες πριν το αγόρι υποστεί τα θανατηφόρα τραύματα. Ο Άρθουρ είχε προσπαθήσει να πει στα μέλη της οικογένειας του ότι «κανείς δεν με αγαπά» και ότι «δεν θα φάω σήμερα» λίγο πριν πεθάνει.

 

Βρετανία: Αυτή είναι η σοκαριστική φωτογραφία από τα βασανιστήρια στον 6χρονο Άρθουρ που οι Αρχές αγνόησαν

17:48 , Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021

διεθνή

Σοκαρισμένη είναι η Βρετανία από την υπόθεση του 6χρονου Άρθουρ που βρήκε φριχτό θάνατο στα χέρια του πατέρα του και της θετής μητέρας του. Στη δημοσιότητα έρχονται όλο και περισσότερα στοιχεία προκαλώντας ανατριχίλα από την κακοποίηση που υφίστατο το μικρό παιδί μήνες πριν από τον θάνατό του.

Η γιαγιά του παιδιού είχε βγάλει μία φωτογραφία από το γεμάτο μώλωπες κορμί του σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποδείξει ότι κινδύνευε η ζωή του εγγονού της.

Η Τζόαν Χιους είπε στους ενόρκους ότι κάλεσε τις κοινωνικές υπηρεσίες και προθυμοποιήθηκε να τους στείλει τη φωτογραφία αλλά εκείνοι “δεν ήθελαν να τη δουν”. Όταν κοινωνικοί λειτουργοί την επισκέφθηκαν την επόμενη ημέρα, σημείωσαν στα έγγραφά τους ότι πρόκειται για “παιχνίδι παιδιού” και κατέγραψαν “καμία ανησυχία”.

Μία από τους κοινωνικούς λειτουργούς είπε αργότερα στη δίκη ότι παρατήρησε έναν “κίτρινο μώλωπα” στη μέση της πλάτης του Άρθουρ στη διάρκεια της επίσκεψης. Όταν της έδειξαν τη φωτογραφία της κυρίας Χιους που δείχνει τον έντονο μώλωπα στο δεξί ώμο η λειτουργός σοκαρίστηκε τόσο από την έκταση του τραύματος όσο και από το γεγονός ότι δεν αντιλήφθηκε πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση.

Ο Άρθουρ φέρεται να πέθανε έπειτα από συστηματική κακοποίηση που συνδυάστηκε με τον “ιατρικό ορισμό του παιδικού βασανισμού”, περιλαμβανομένων της στέρησης τροφής, του εξαναγκασμού να στέκεται όρθιος για 14 ώρες τη μέρα και της δηλητηρίασης με αλάτι πριν δεχθεί δολοφονική επίθεση.

Ο πατέρας του Τόμας Χιους, 29 ετών και η 32χρονη μητριά του , αρνούνται τις κατηγορίες της δολοφονίας του Άρθουρ στο σπίτι τους στα Δυτικά Μίντλαντς τον Ιούνιο του 2020. Επίσης δήλωσαν αθώοι σε κατηγορίες για παιδική κακοποίηση. Η δίκη διακόπηκε σήμερα καθώς η κατηγορουμένη μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο έπειτα από πρόβλημα υγείας που παρουσίασε.

Χθες, στο δικαστήριο προβλήθηκε ένα σοκαριστικό βίντεο από τις τελευταίες στιγμές του παιδιού. Σε αυτό ο 6χρονος είναι εμφανώς υποσιτισμένος και με δυσκολία καταφέρνει να σταθεί στα πόδια του. Αρκετές φορές χάνει την ισορροπία του και προσπαθεί να κρατηθεί από έπιπλα. Κλαίει ασταμάτητα και επαναλαμβάνει τη φράση “κανείς δεν μ’ αγαπά”.

Σε ηχητικά κλιπ το αγόρι ακούγεται επίσης να λέει “κανείς δεν πρόκειται να με ταΐσει”  επτά φορές μέσα σε 44 δευτερόλεπτα. Του παίρνει δύο λεπτά για να μπορέσει να σταθεί, να πάρει την κουβέρτα του και να περπατήσει μία απόσταση δύο μέτρων ως την πόρτα που οδηγεί σε άλλο δωμάτιο.

Οι εισαγγελείς τόνισαν ότι οι ατελείωτες εβδομάδες σκληρότητας κατά του παιδιού κορυφώθηκαν σε μια τελική και θανατηφόρα επίθεση, την ημέρα που καταγράφηκε το βίντεο που είδε το δικαστήριο. Ο θάνατος του μικρού Άρθουρ επήλθε τελικά από χτυπήματα στο κεφάλι.

Φωνητικά μηνύματα στα οποία ακούγεται ο μικρός Άρθουρ κλαίει και η θετή μητέρα του γράφει “άρχισε πάλι” ή “συνεχίζει” εστάλησαν από το κινητό της κατηγορουμένης στον πατέρα του παιδιού, στιγμές μετά που εκείνος έχει φύγει από το σπίτι.

Σύμφωνα με τους εισαγγελείς η Emma Tustin έστειλε περισσότερα από 200 φωνητικά μηνύματα μέσα σε τρεις μήνες. Σε κάποια από αυτά ο Άρθουρ ζητάει τον θείο του ή τη γιαγιά του. Σε άλλα ζητεί νερό ενώ σε άλλα ακούγεται η φωνή της γυναίκας να δίνει εντολές στο παιδί, όπως “στάσου ακίνητος” και άλλα παρόμοια.

Επίσης, καλούσε τον πατέρα του παιδιού να τον πετάξει μαζί με τα σκουπίδια. Ο ίδιος ο πατέρας παραδέχθηκε ότι θα πίεζε σημεία στον λαιμό του Άρθουρ για 10-15 δευτερόλεπτα να τον συνετίσει”.

Arthur Labinjo-Hughes: Stepmum and father found guilty of his death | 5 ...

ισόβια για τη μητριά «τέρας» που βασάνισε και σκότωσε τον εξάχρονο Άρθουρ mitria-main

σόβια για τη μητριά «τέρας» που βασάνισε και σκότωσε τον εξάχρονο Άρθουρ

Ισόβια με ελάχιστο χρόνο έκτισης τα 29 έτη για την αδίστακτη γυναίκα  - Κάθειρξη 21 ετών για τον πατέρα του αγοριού που το ανάγκασε να ζει σε μια κόλαση πείνας και βασανιστηρίων - Η δήλωση της βιολογικής μητέρας του παιδιού μέσα από τη φυλακή

Ισόβια ποινή κάθειρξης με ελάχιστο χρόνο έκτισης ποινής τα 29 έτη επέβαλε σήμερα το δικαστήριο στην Έμα Τάστιν, την αδίστακτη 32χρονη που βρέθηκε ένοχη για το φόνο του 6χρονου Άρθουρ Λαμπίνιο Χιους, γιου του συντρόφου της, τον Ιούνιο της περασμένης χρονιάς στην πόλη Σόλιχαλ της Βρετανίας. Ο 29χρονος Τόμας Χιους, σύντροφος της γυναίκας που σκότωσε το ίδιο το το παιδί μετά από φρικτά βασανιστήρια και χωρίς ο ίδιος να κάνει τίποτα για να τη σταματήσει, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 21 ετών.

Παρόλο που δεν ήταν παρών στο σπίτι στη μοιραία επίθεση που στοίχισε τη ζωή στο αγόρι στις 16 Ιουνίου του 2020, στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο απέδειξαν ότι ο 29χρονος άνδρας ενθάρρυνε τη βάναυση μεταχείριση του αγοριού από τη μητριά του και υπέβαλε και ο ίδιος τον μικρό Άρθουρ σε ψυχολογικά βασανιστήρια, που έκαναν τη ζωή του κόλαση προτού φύγει από τη ζωή.

Σύμφωνα με την Daily Mail η Έμα Τάστιν δεν προσήλθε σήμερα στο δικαστήριο για την ανακοίνωση της ποινής της. Όπως επισήμανε ο δικαστής, το ελάχιστο όριο έκτισης της ποινής που ορίστηκε στα 29 έτη δεν εγγυάται ότι θα βγει από τη φυλακή μετά τη συμπλήρωσή του, αλλά ότι θα έχει δικαίωμα να παρουσιαστεί μπροστά στην αρμόδια επιτροπή και να ζητήσει αποφυλάκιση υπό όρους. Εάν τα μέλη της δώσουν αρνητική απάντηση, τότε θα παραμείνει στη φυλακή.

Κατά τη σημερινή ανακοίνωση της ποινής ο δικαστής αναφέρθηκε στην Τάστιν, που έχει 4 δικά της παιδιά, ως «χειριστική γυναίκα ή οποία θα έλεγε οποιοδήποτε ψέμα και θα έριχνε σε οποιονδήποτε το φταίξιμο για να σώσει τον εαυτό της». «Το μόνο έλεος που έχεις δείξει στη ζωή σου είναι για τον εαυτό σου, και ούτε μια φορά δεν ζήτησες συγγνώμη για τον χαμό του Άρθουρ που ήταν στην φροντίδα σου... Ήθελες τον Τόμας Χιους για να εξασφαλίσει τα προς το ζην για εσένα και τα δικά σου παιδιά, αλλά δεν ήθελες πλέον το "βάρος" του Άρθουρ».

Σύμφωνα με τον Δικαστή Γουόλ η βάναυση κακοποίηση του αγοριού από τον πατέρα του και τη σύντροφό του υπήρξε αναμφίβολα «μία από τις χειρότερες και πιο σοκαριστικές υποθέσεις» που έχει αντιμετωπίσει την καριέρα του. «Η σκληρή και απάνθρωπη μεταχείριση του Άρθουρ ήταν αποτέλεσμα της συνειδητής σας απόφασης να αντιμετωπίσετε τις κραυγές του για βοήθεια ως άτακτη συμπριφορά».

Αναφορικά με τον Χιους, ο δικαστής είπε ότι η «ενθάρρυνση» που παρείχε στη σύντροφό του να κακοποιεί τον γιο του ήταν «ανατριχιαστική». «Ήσουν ο πατέρας του Άρθουρ, ένα πρόσωπο που εμπιστευόταν και που η κύρια ευθύνη του ήταν να τον προστατεύσει. Ήταν ιδιαίτερα ευάλωτος και είπες ψέματα στο σχολείο του τις τελευταίες μέρες της ζωής του για να προστατέψεις τον εαυτό σου και την κ. Τάστιν».

Υπενθυμίζεται ότι η Τάστιν, μαζί με τον Τόμας Χιους, άφηναν νηστικό το εξάχρονο αγοράκι και του έδιναν φαγητό με υπερβολικά πολύ αλάτι όταν τους ζητούσε να το ταΐσουν. Όπως αποδείχθηκε στο δικαστήριο, οι τελευταίοι μήνες της ζωής του παιδιού, προτού τελικά πεθάνει από τραυματισμό στο κεφάλι μετά από «επαναλαμβανόμενα χτυπήματα σε σκληρή επιφάνεια» ήταν γεμάτη με ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια. Ο μικρούλης εξαναγκαζόταν κάποιες φορές ως τιμωρία να στέκεται μόνος του και όρθιος για πολλές ώρες τη μέρα. Συνολικά 130 τραυματισμοί, παλιοί και καινούργιοι, βρέθηκαν πάνω στο αδυνατισμένο κορμάκι του παιδιού όταν τελικά κατέληξε στο νοσοκομείο.

Η δήλωση της βιολογικής μητέρας του παιδιού

Σήμερα η βιολογική μητέρα του Άρθουρ, η οποία βρίσκεται στη φυλακή επειδή σκότωσε τον σύντροφό της πάνω σε καυγά, μίλησε για τον εφιάλτη που ζει μετά τον θάνατο του παιδιού της. Τη δήλωσή της διάβασε στο δικαστήριο η γιαγιά του αγοριού, Μάντλιν Χάλκροου, η οποία αναγκάστηκε να διακόψει πολλές φορές την ανάγνωση μην μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της.

«Ήταν μονάχα ένα παιδί, δεν είχε κανέναν να μιλήσει, κανέναν από τον οποίο θα μπορούσε να ζητήσει βοήθεια όταν ήταν τρομαγμένος και χρειαζόταν προστασία... Τα φωτεινά γαλάζια μάτια του γιου μου είχαν χάσει τη λάμψη τους και δεν χαμογελούσε πια. Του έκλεψαν τη σπίθα που είχε ο χαρακτήρας του και την αθωότητά του και μετά έβαλαν τέλος στη ζωή του... Ένα παιδί, το παιδί μου, το μικρό ανυπεράσπιστο και τρυφερό αγαπημένο μου παιδί δολοφονήθηκε. Η σύντομη ζωή του κλάπηκε από αυτόν. Δεν θα ξαναγιορτάσει ποτέ Χριστούγεννα ούτε τα γενέθλιά του», ανέφερε μεταξύ άλλων η δήλωση της γυναίκας.

Αναφορικά με την τελευταία φορά που μίλησε στο αγόρι, η κα Λαμπίνιο Χάλκροου περιέγραψε τον μικρούλη Άρθουρ ως ενθουσιασμένο, επειδή ήξερε ότι θα την έβλεπε σύντομα. Μη γνωρίζοντας όσα εφιαλτικά ζούσε το αγόρι και φυσικά την τραγική μοίρα που το περίμενε, δεν μπόρεσε να το αποχαιρετίσει. «Δεν πρόλαβα να του υπενθυμίσω πόσο όμορφος ήταν ούτε πόσο πολύ τον αγαπούσα», αναφέρει στη δήλωσή της.

Αξίζει να σημειωθεί ότι εκπρόσωπος του Μπόρις Τζόνσον δήλωσε σήμερα ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός βρήκε εξαιρετικά ανησυχητικές τις λεπτομέρειες της συγκεκριμένης υπόθεσης, και ότι «οι σκέψεις του είναι στα πρόσωπα που αγαπούσαν τον Άρθουρ» και ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να υποφέρει όσα υπέφερε εκείνος.

«Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν ερωτήματα που χρειάζονται απαντήσεις ώστε να αποκαλυφθεί πώς συνέβη κάτι τέτοιο», συμπλήρωσε ο εκπρόσωπος του Τζόνσον, αναφερόμενος πιθανότατα στις παραλείψεις και τα λάθη των υπηρεσιών πρόνοιας που δεν κατάφεραν να σώσουν το αγόρι, παρότι υπήρξαν καταγγελίες για την κακοποίησή του...

Βρετανία – Η γυναίκα «αράχνη» και ο πατέρας καταδικάστηκαν για τη δολοφονία του 6χρονου Άρθουρ

Αυλαία στη δίκη για τον τραγικό θάνατο του μικρού Άρθουρ του αγοριού από τη Βρετανία που πέθανε μετά από φρικτά βασανιστήρια

 

Ανατριχίλα προκαλούν οι λεπτομέρειες της δολοφονίας του εξάχρονου Άρθουρ – Λαμπίνιο Χιουζ του παιδιού που απεικονίζεται σε βίντεο να κλαίει και να λέει «Κανείς δε μ΄αγαπάει». Το παιδί πέθανε μετά από φρικτά βασανιστήρια, που υπέστη, από τη μητριά και τον πατέρα του, τον 29χρονο Τόμας Χιουζ και την 32χρονη Έμα Τάστιν στη Μεγάλη Βρετανία.

Όπως αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης, που ξεκίνησε τον περασμένο μήνα, η γιαγιά του μικρού είχε θορυβηθεί από μια μελανιά στο κορμάκι του παιδιού και ειδοποίησε τις κοινωνικές υπηρεσίες, που επισκέφτηκαν το σπίτι της οικογένειας για να δουν αν συμβαίνει κάτι ανησυχητικό για το παιδί.

Ο εξάχρονος έμενε με τον πατέρα και τη μητριά του, αφού η βιολογική μητέρα του βρίσκεται στη φυλακή επειδή σκότωσε τον σύντροφό της. Οι κοινωνικοί λειτουργοί που επισκέφτηκαν το σπίτι για να εξετάσουν πώς ζούσε ο μικρός, υποδέχθηκαν ένα «παιχνιδιάρικο και θορυβώδες» παιδί, με κατακόκκινα μάγουλα από το παιχνίδι στον κήπο.

Όσο για τη μελανιά στον ώμο του Άρθουρ, μία από τις κοινωνικές λειτουργούς κατέθεσε ότι είχε προσέξει μόνο μια «μελανιά που κιτρίνιζε» στη μέση της πλάτης του. Μάλιστα, σε ερώτηση για το πώς προκλήθηκε η μελανιά, ο Άρθουρ και ένας από τους άλλους γιους της μητριάς του ισχυρίστηκαν ότι είχε προκληθεί από έναν αγώνα παιχνιδιού με γάντια του μποξ.

Οποιαδήποτε ανησυχία για τις συνθήκες διαβίωσης του παιδιού κατευνάστηκαν. Όμως μετά από σχεδόν δύο μήνες, ο Άρθουρ βρέθηκε νεκρός μετά από θανάσιμο χτύπημα στο κεφαλάκι του.

«Είναι γυναίκα αράχνη χωρίς κανένα μητρικό ένστικτο»

Συγκλονιστικές είναι οι αποκαλύψεις που έρχονται στο «φως» και για τον τρόπο που δρούσε η μητριά του μικρού, Έμα.

Σύμφωνα με τη Daily Mail, ήταν αυτή που καθοδήγησε τον Άρθουρ να πει ψέματα στους κοινωνικούς λειτουργούς για το πώς τραυματίστηκε και ήταν αυτή που είχε «παγιδεύσει» τον πατέρα του σε μια τοξική σχέση.

Φυσικά, αυτό δε δικαιολογεί τη συμπεριφορά του πατέρα, που επίσης κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία. Όμως στο δικαστήριο, η 32χρονη χαρακτηρίστηκε ως «αδίστακτο αρπακτικό», που έβλεπε τον Άρθουρ ως θήραμά γιατί ήθελε κάτι που είχε: τον πατέρα του.

Ο πρώην σύντροφος της 32χρονος μιλώντας αποκλειστικά στη Daily Mail είπε «Είναι σαν την αράχνη μαύρη χήρα. Απομυζεί τη ζωή από κάθε άνδρα που βρίσκεται πλάι της»προσθέτοντας:

«Δεν είχε κανένα μητρικό ένστικτο.Ήθελε παιδιά για την προσοχή που τραβούσαν όταν ήταν νεογέννητα, και για τα επιδόματα από το κράτος. Μόλις, όμως, η προσοχή έφευγε και απέμενε μόνη στο σπίτι με ένα μωρό, η στάση της άλλαζε τελείως».

Ο πρώην σύντροφος της Έμα που δε θέλησε να κατονομαστεί είπε ακόμα ότι η 32χρονη ξόδευε τα χρήματα που προορίζονταν για τα παιδιά σε τατουάζ, ρούχα, κοσμήματα και κινητά. «Όσο για την επίσκεψη των αρχών στο σπίτι, φρόντιζε να είναι όλα τακτοποιημένα και ο χώρος γεμάτος παιδικά παιχνίδια».

Ακόμα, σύμφωνα με τον ίδιο, όταν ο πρώην σύντροφος και η οικογένειά του ειδοποίησαν τους κοινωνικούς λειτουργούς, εκείνη κατάφερε να τα «γυρίσει», προκαλώντας τραύματα στον εαυτό της και κατηγορώντας τον ότι χτύπησε εκείνη και τα παιδιά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα, φαίνεται η 32χρονη λίγα λεπτά αφότου δολοφόνησε τον μικρό Άρθουρ, να κλαίει και να λέει στους αστυνομικούς ότι το παιδί αυτοκτόνησε, χτυπώντας το κεφάλι του στο καλοριφέρ, αφού πρώτα τη χτύπησε.

Την ίδια ώρα, ο σύντροφός της που γνώριζε όλη την αλήθεια ήταν απόλυτα σιωπηλός με το βλέμμα του στραμμένο σε άλλο σημείο.

Η 32χρονη κρίθηκε ένοχη για τον φόνο του Άρθουρ και οδηγήθηκε στη φυλακή. Λίγες ώρες αργότερα, παραπονέθηκε στη διεύθυνση της φυλακής ότι δέχθηκε επίθεση από συγκρατούμενές της που «της πέταξαν αλάτι». Ο πατέρας του Άρθουρ καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία από αμέλεια.

Βρετανία: Συγκλονίζουν οι τελευταίες στιγμές 6χρονου ο 6χρονος Άρθουρ Λαμπίνιο-Χιους,

 https://www.youtube.com/watch?v=tzCJD4mpgQg

Οι τελευταίες στιγμές ενός βασανισμένου 6χρονου αγοριού στη Βρετανία προκαλούν σοκ. Το οπτικό υλικό δείχνει το παιδί αποστεωμένο να παλεύει να σηκώσει το πάπλωμα από το πάτωμα, όπου το ανάγκαζαν να κοιμάται για μέρες ο πατέρας και η μητριά του, λίγες ώρες πριν το δολοφονήσουν.

 

Σε βίντεο καταγράφεται ο 6χρονος Άρθουρ Λαμπίνιο-Χιους, να υποφέρει από την κακοποίηση. Το βίντεο παρουσιάστηκε την Τρίτη (23/11) στο δικαστήριο Coventry Crown Court. Στο εδώλιο της πολύκροτης δίκης που απασχολεί τα βρετανικά ΜΜΕ κάθονται η μητριά του, Έμα Τάστιν και ο πατέρας του, Τόμας Χιους που κατηγορούνται ως υπεύθυνοι για τον θάνατο του Άρθουρ στο σπίτι τους στα Δυτικά Μίντλαντς στις 17 Ιουνίου της περασμένης χρονιάς. ΠΡΟΣΟΧΗ: ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ!

Στο βίντεο που κατέγραψε κάμερα ασφαλείας, λίγες ώρες πριν φύγει από τη ζωή το άτυχο αγόρι, ο Άρθουρ εμφανίζεται να προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του, μετά από τα πολύμηνα βασανιστήρια που έχει δεχθεί.
Ο Άρθουρ ακούγεται να επαναλαμβάνει με τρεμάμενη φωνή "κανείς δεν με αγαπάει", καθώς προσπαθεί να περπατήσει, ενώ φαίνεται να κουτσαίνει.

 

Στα ηχητικά κλιπ που συνοδεύουν το βίντεο και τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα η βρετανική αστυνομία, το αγόρι ακούγεται επίσης να λέει αρκετές φορές "κανείς δεν θα με ταΐσει".

Όπως γράφει η DailyMail, στο δικαστήριο η κατηγορούσα αρχή περιέγραψε στους ενόρκους πως ο 6χρονος υπέστη εξαιρετικά σοβαρό τραυματισμό στον εγκέφαλο, ως αποτέλεσμα της επαναλαμβανόμενης κακοποίησης από τη μητριά και τον πατέρα του.

Η μητριά του αγοριού κατηγορείται ότι του προκάλεσε εγκεφαλική βλάβη, η οποία οδήγησε στο θάνατο του παιδιού, ενώ για συνέργεια και κακοποίηση κατηγορείται ο πατέρας του Άρθουρ. Οι δύο κατηγορούμενοι αρνούνται ότι κακοποιούσαν το παιδί.

Μ. Βρετανία: Ο «Νόμος του Άρθουρ» προβλέπει ισόβια για τους δολοφόνους παιδιών

Newsroom eleftherostypos.gr

Μεγάλη Βρετανία: Η δολοφονία του 6χρονου Άρθουρ Λαμπίνιο- Χιουζ αναζωπύρωσε τις συζητήσεις γύρω από την επιβολή ισόβιας κάθειρξης σε όλους τους δολοφόνους παιδιών.

Στην υπόθεση του μικρού Άρθουρ, που συγκλόνισε πρόσφατα τη χώρα, ένοχοι για τον θάνατο του παιδιού κρίθηκαν η μητριά του, η 32χρονη Έμμα Τάστιν και ο 29χρονος πατέρας του, Τόμας Χιουζ. Η Τάστιν καταδικάστηκε σε τουλάχιστον 29 χρόνια φυλάκισης για τη δολοφονία του αγοριού, ενώ ο Χιουζ καταδικάστηκε σε 21 χρόνια φυλάκισης για ανθρωποκτονία από πρόθεση.

Στο βρετανικό κοινοβούλιο έχουν αρχίσει ξανά συζητήσεις για την ψήφιση ενός νέου νόμου, που θα επιβάλει οπωσδήποτε την ισόβια ποινή σε όσους αποδεικνύεται πως είναι υπαίτιοι για τον θάνατο ενός παιδιού από πρόθεση. Ο «Νόμος του Άρθουρ», όπως άρχισε να αποκαλείται πρόσφατα ο πιθανός νέος νόμος, υποστηρίζεται πλέον και από τον πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας, Μπόρις Τζόνσον.

«Όποιος σχεδιάζει και στη συνέχεια εκτελεί την δολοφονία ενός παιδιού δεν θα πρέπει ποτέ να απελευθερώνεται από τη φυλακή», είπε ο Τζόνσον στη «The Sun».

«Σκοπεύουμε να αυστηροποιήσουμε τη σχετική νομοθεσία, ξεκινώντας από την επιβολή της ισόβιας ποινής για τέτοιου είδους ειδεχθή εγκλήματα», συμπλήρωσε ο πρωθυπουργός.

Εν τω μεταξύ, δεκάδες χιλιάδες «παιδιά-φαντάσματα» στο Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να υφίστανται  κακοποίηση, αφού δεν επέστρεψαν στο σχολείο μετά τα lockdown, όπως επεσήμανε ένας Βρετανός  βουλευτής.

Ο Ρόμπερτ Χάφον, πρόεδρος της επιτροπής εκπαίδευσης της Βουλής των Κοινοτήτων, είπε ότι 100.000 μαθητές «χάθηκαν στο σύστημα» και είναι ως εκ τούτου ευάλωτοι στη σκληρότητα στο σπίτι.

Ο Χάφον έφερε το πρόβλημα αυτό στην επιφάνεια, αφότου o Βρετανός υπουργός Παιδείας, Ναντίμ Ζαχάουι, επιβεβαίωσε ότι θα διεξαχθεί έρευνα για όλες τις παραμέτρους και τα λάθη που οδήγησαν στο θάνατο του Άρθουρ.

 

Άρθουρ: Η δολοφονία ήρθε μετά από μήνες κακοποίησης- Τι είπαν οι συγγενείς στο δικαστήριο

Κατά τη διάρκεια της δίκης για τη δολοφονία του Άρθουρ, συγγενείς του κατέθεσαν σχετικά με την κακοποίηση που υφίστατο το παιδί συστηματικά.

Η γιαγιά του κατέθεσε πως τον είχε βρει με μελανιές στο σώμα, τις οποίες φωτογράφισε, προτού καλέσει τις κοινωνικές υπηρεσίες.

Σύμφωνα με την ίδια, οι εκπρόσωποι των κοινωνικών υπηρεσιών δήλωσαν ότι «δεν ήθελαν να δουν τις φωτογραφίες». Όταν οι κοινωνικοί λειτουργοί επισκέφθηκαν την επόμενη ημέρα το σπίτι, απέδωσαν τις μελανιές σε κάποιο «παιδικό παιχνίδι» και δεν κατέγραψαν κάποιο «λόγο ανησυχίας».

Μία κοινωνική λειτουργός παραδέχθηκε στη δίκη ότι είχε δει μια ασυνήθιστα μεγάλη, κιτρινισμένη μελανιά στην πλάτη του παιδιού και ότι όταν αργότερα είδε τις φωτογραφίες που είχε βγάλει η γιαγιά του 6χρονου, «σοκαρίστηκε από το πόσο πολλά και σοβαρά ήταν τα τραύματα».

Ο θείος του Άρθουρ, Μπλέικ Χιουζ, είπε στο δικαστήριο πως έναν μήνα πριν τον θάνατό του, ο μικρός είχε ξεσπάσει σε κλάματα, λέγοντας πως η μητριά του τον είχε σπρώξει σε έναν τοίχο, αποκαλώντας τον «άσχημο». «Είπε ότι η μαμά του δεν τον αγαπούσε και τον είχε εγκαταλείψει. Στη συνέχεια ξέσπασε σε κλάματα και είπε ότι κανείς δεν τον αγαπούσε», κατέθεσε ο άνδρας.

Όπως αποδείχθηκε, το αγόρι κατέληξε μετά από τον άγριο ξυλοδαρμό του από την Τάστιν, στις 17 Ιουνίου του 2020, μετά από μήνες συστηματικής κακοποίησης. Εκείνη την ημέρα, η μητριά του αγοριού είχε χτυπήσει το κεφάλι του θύματος επανειλημμένα σε μια σκληρή επιφάνεια, κυκλοφορώντας στη συνέχεια φωτογραφίες με το βαρύτατα τραυματισμένο παιδί, όσο εκείνο ψυχορραγούσε μες στο σπίτι.

Ο πατέρας του παιδιού κρίθηκε επίσης ένοχος για τη συμμετοχή του στην συστηματική κακοποίηση του Άρθουρ, καθώς και για το γεγονός ότι ενθάρρυνε συνέχεια την Τάστιν να το κακοποιεί η ίδια, στέλνοντάς της μηνύματα όπως «Ξεκίνησε να του σκάβεις τον λάκκο» και «Απλά τελείωσέ τον». Τα μηνύματα αυτά παρουσιάστηκαν και στο δικαστήριο.

Βρετανία: Διαμαρτύρεται στη φυλακή η μητριά που σκότωσε τον 6χρονο Αρθουρ - Της πετάνε αλάτι Άρθουρ Λαμπίνιο Χιούς

Η Έμμα Τάστιν σκότωσε τον Άρθουρ Λαμπίνιο Χιούς χτυπώντας επανειλημμένα το κεφάλι του σε μια σκληρή επιφάνεια αφού εκείνη και ο 29χρονος Τόμας Χιγκς τον βασάνιζαν και εν τέλει τον δηλητηρίασαν με αλάτι

Η δολοφόνος του 6χρονου Άρθουρ στη Βρετανία που συγκλόνισε όλο τον πλανήτη με τους λυγμούς του και τη φράση «δεν με αγαπά κανείς» που επαναλάμβανε, διαμαρτύρεται στις φυλακές, καθώς δέχεται επιθέσεις από συγκρατούμενούς της, σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται. H 32χρονη Έμμα Τάστιν, που καταδικάστηκε σε ισόβια μετά την δολοφονία του θετού γιου της, καταγγέλλει ότι της πετάνε... αλάτι.

Η Έμμα Τάστιν σκότωσε τον Άρθουρ Λαμπίνιο Χιούς χτυπώντας επανειλημμένα το κεφάλι του σε μια σκληρή επιφάνεια αφού εκείνη και ο 29χρονος Τόμας Χιγκς τον βασάνιζαν και εν τέλει τον δηλητηρίασαν με αλάτι. Σύμφωνα με τους δικαστές, του έγινε στέρηση τροφής, τον ανάγκασαν να μείνει όρθιος 14 ώρες την ημέρα και τον δηλητηρίασαν με αλάτι. Οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ότι σκότωσαν τον Άρθουρ, αλλά και τις πολλαπλές κατηγορίες για κακοποίησή του.

Έτσι, πριν από λίγες ώρες αποκαλύφθηκε ότι η Τάστιν είχε ήδη δεχτεί επίθεση από κρατούμενους που της έριξαν αλάτι ενώ βρισκόταν υπό κράτηση στο HMP Peterborough, δήλωσε πηγή του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης. Σημειώνεται, ότι πριν τη δικαστική απόφαση που την έστειλε φυλακή, η δίκη είχε διακοπεί για αρκετές ημέρες, καθώς η υπερβολική δόση ναρκωτικών που είχε πάρει την οδήγησε στο νοσοκομείο.

Τα φρικτά ντοκουμέντα που είδαν το φως της δημοσιότητας

Στο βίντεο ο Άρθουρ Λαμπίνιο Χιούς προσπαθεί να μαζέψει το πάπλωμά του από το πάτωμα στο οποίο κοιμόταν, κλαίει και φωνάζει «κανείς δεν με αγαπάει». Τα πλάνα από την κάμερα κλειστού κυκλώματος είναι ιδιαίτερα σκληρά και δημοσιεύτηκαν από την Daily Mail.

Το βίντεο καταγράφηκε στις 16 Ιουνίου και το παιδάκι πάλευε να σταθεί στα πόδια του προτού πέσει στο πάτωμα. Όπως φαίνεται στις εικόνες, χρειάζεται να περάσουν δύο λεπτά για να μπορέσει να σηκωθεί, να μαζέψει το παπλωματάκι του και να περπατήσει μία πολύ μικρή απόσταση δύο μέτρων σε μία πόρτα που οδηγεί σε άλλο παράθυρο.

Στα ηχητικά που ακούστηκαν στο δικαστήριο, ο μικρός ακούγεται να λέει «κανείς δεν θα με ταΐσει» επτά φορές σε 44 δευτερόλεπτα. Ο μικρός υπέφερε από ένα εγκεφαλικό τραύμα, από το οποίο δεν ήταν δυνατό να επιβιώσει αφού υποβλήθηκε σε μια διαδικασία που ισοδυναμούσε με τον «ιατρικό ορισμό του παιδικού βασανισμού».

Στη δίκη παρουσιάστηκαν πάνω από 200 ηχητικά, σε κάποια από τα οποία ακούγεται ο 6χρονος να ζητά τον θείο και τη γιαγιά του. Σε άλλο ζητά κάτι να πιει, ενώ ακούγεται η μητριά του να του λέει «κάτσε ακίνητος». Για τις τελευταίες ώρες της ζωής του Άρθουρ, οι δικαστές λένε ότι ήταν τόσο αδύναμος που μόλις και μετά βίας μπορούσε να σηκώσει τα σκεπάσματά του. Ο μικρός στη συνέχεια δολοφονήθηκε από επανειλημμένα χτυπήματα στο κεφάλι του πάνω σε σκληρή επιφάνεια, κατά πάσα πιθανότητα στα χέρια της Τάστιν, σύμφωνα με το κατηγορητήριο.

Βρετανία – Ισόβια στη μητριά του 6χρονου Άρθουρ – Τον βασάνισε και τον σκότωσε – Η ποινή για τον πατέρα

 

Η Βρετανία έχει συγκλονιστεί από την υπόθεση του βασανισμού και του θανάτου του μικρού Άρθουρ.

TANEA Team 3 Δεκεμβρίου 2021 | 20:35

Η Δικαιοσύνη στη Βρετανία «μίλησε». Το δικαστήριο που εκδίκασε την τραγική υπόθεση του 6χρονου Άρθουρ Λαμπίνιο – Χιουζ επέβαλε ισόβια ποινή κάθειρξης, με ελάχιστο χρόνο έκτισης ποινής τα 29 έτη, στην Έμα Τάστιν.

Η 32χρονη μητριά του αγοριού κρίθηκε ένοχη για τον φόνο του 6χρονου, γιου του συντρόφου της, τον Ιούνιο της περασμένης χρονιάς στην πόλη Σόλιχαλ της Βρετανίας. Ο 29χρονος Τόμας Χιουζ, σύντροφος της γυναίκας που σκότωσε τον γιο του μετά από φρικτά βασανιστήρια και χωρίς ο ίδιος να κάνει τίποτα για να τη σταματήσει, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 21 ετών.

Ο πατέρας ενθάρρυνε την αδίστακτη μητριά

Να σημειώσουμε ότι ο πατέρας του αγοριού παρόλο που δεν ήταν παρών στο σπίτι στη μοιραία επίθεση που στοίχισε τη ζωή στο αγόρι στις 16 Ιουνίου του 2020, στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο απέδειξαν ότι ο 29χρονος άνδρας ενθάρρυνε τη βάναυση μεταχείριση του αγοριού από τη μητριά του.

Την ίδια ώρα, και υπέβαλε και ο ίδιος τον μικρό Άρθουρ σε ψυχολογικά βασανιστήρια, που έκαναν τη ζωή του κόλαση πριν να φύγει από τη ζωή.

Με βάση το ρεπορτάζ της Daily Mail, η δράστιδα δεν προσήλθε σήμερα στο δικαστήριο για την ανακοίνωση της ποινής της. Όπως επισήμανε ο δικαστής, το ελάχιστο όριο έκτισης της ποινής που ορίστηκε στα 29 έτη δεν εγγυάται ότι θα βγει από τη φυλακή μετά τη συμπλήρωσή του, αλλά ότι θα έχει δικαίωμα να παρουσιαστεί μπροστά στην αρμόδια επιτροπή και να ζητήσει αποφυλάκιση υπό όρους. Εάν τα μέλη της δώσουν αρνητική απάντηση, τότε θα παραμείνει στη φυλακή.

Καταπέλτης ο δικαστής

Ο δικαστής αναφέρθηκε στην Τάστιν, που έχει 4 δικά της παιδιά, ως «χειριστική γυναίκα ή οποία θα έλεγε οποιοδήποτε ψέμα και θα έριχνε σε οποιονδήποτε το φταίξιμο για να σώσει τον εαυτό της».

«Το μόνο έλεος που έχεις δείξει στη ζωή σου είναι για τον εαυτό σου, και ούτε μια φορά δεν ζήτησες συγγνώμη για τον χαμό του Άρθουρ που ήταν στην φροντίδα σου… Ήθελες τον Τόμας Χιουζ για να εξασφαλίσει τα προς το ζην για εσένα και τα δικά σου παιδιά, αλλά δεν ήθελες πλέον το «βάρος» του Άρθουρ».

Η βάναυση κακοποίηση του αγοριού από τον πατέρα του και τη σύντροφό του υπήρξε αναμφίβολα «μία από τις χειρότερες και πιο σοκαριστικές υποθέσεις» που έχει αντιμετωπίσει την καριέρα του, όπως τόνισε ο δικαστής. «Η σκληρή και απάνθρωπη μεταχείριση του Άρθουρ ήταν αποτέλεσμα της συνειδητής σας απόφασης να αντιμετωπίσετε τις κραυγές του για βοήθεια ως άτακτη συμπεριφορά».

Ο δικαστής για τον πατέρα του Άρθουρ

Ο δικαστής είπε ότι η «ενθάρρυνση» που παρείχε στη σύντροφό του ο πατέρας Χιουζ για να κακοποιεί τον γιο του ήταν «ανατριχιαστική». «Ήσουν ο πατέρας του Άρθουρ, ένα πρόσωπο που εμπιστευόταν και που η κύρια ευθύνη του ήταν να τον προστατεύσει. Ήταν ιδιαίτερα ευάλωτος και είπες ψέματα στο σχολείο του τις τελευταίες μέρες της ζωής του για να προστατέψεις τον εαυτό σου και την κ. Τάστιν».

Τα φρικτά βασανιστήρια

Να θυμίσουμε ότι η Τάστιν, μαζί με τον Τόμας Χιουζ, άφηναν νηστικό το εξάχρονο αγοράκι και του έδιναν φαγητό με υπερβολικά πολύ αλάτι όταν τους ζητούσε να το ταΐσουν. Όπως αποδείχθηκε στο δικαστήριο, οι τελευταίοι μήνες της ζωής του παιδιού, προτού τελικά πεθάνει από τραυματισμό στο κεφάλι μετά από «επαναλαμβανόμενα χτυπήματα σε σκληρή επιφάνεια» ήταν γεμάτη με ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια. Ο μικρούλης εξαναγκαζόταν κάποιες φορές ως τιμωρία να στέκεται μόνος του και όρθιος για πολλές ώρες τη μέρα. Συνολικά 130 τραυματισμοί, παλιοί και καινούργιοι, βρέθηκαν πάνω στο ταλαιπωρημένο κορμάκι του παιδιού όταν τελικά κατέληξε στο νοσοκομείο.

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο

Τι δήλωσε η βιολογική μητέρα του Άρθουρ

Σήμερα η βιολογική μητέρα του Άρθουρ, η οποία βρίσκεται στη φυλακή επειδή σκότωσε τον σύντροφό της πάνω σε καυγά, μίλησε για τον εφιάλτη που ζει μετά τον θάνατο του παιδιού της. Τη δήλωσή της διάβασε στο δικαστήριο η γιαγιά του αγοριού, Μάντλιν Χάλκροου, η οποία χρειάστηκε να διακόψει πολλές φορές την ανάγνωση μην μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της.

«Ήταν μονάχα ένα παιδί, δεν είχε κανέναν να μιλήσει, κανέναν από τον οποίο θα μπορούσε να ζητήσει βοήθεια όταν ήταν τρομαγμένος και χρειαζόταν προστασία… Τα φωτεινά γαλάζια μάτια του γιου μου είχαν χάσει τη λάμψη τους και δεν χαμογελούσε πια. Του έκλεψαν τη σπίθα που είχε ο χαρακτήρας του και την αθωότητά του και μετά έβαλαν τέλος στη ζωή του… Ένα παιδί, το παιδί μου, το μικρό ανυπεράσπιστο και τρυφερό αγαπημένο μου παιδί δολοφονήθηκε. Η σύντομη ζωή του κλάπηκε από αυτόν. Δεν θα ξαναγιορτάσει ποτέ Χριστούγεννα ούτε τα γενέθλιά του», ανέφερε στη δήλωσή της η γυναίκα.

Οι δηλώσεις της γιαγιάς του Άρθουρ

Η γιαγιά του άτυχου 6χρονου, Λαμπίνιο Χάλκροου περιέγραψε τον Άρθουρ ως ενθουσιασμένο, επειδή ήξερε ότι θα την έβλεπε σύντομα. Μη γνωρίζοντας όσα εφιαλτικά ζούσε το αγόρι και φυσικά την τραγική μοίρα που το περίμενε, δεν μπόρεσε να το αποχαιρετίσει. «Δεν πρόλαβα να του υπενθυμίσω πόσο όμορφος ήταν ούτε πόσο πολύ τον αγαπούσα», αναφέρει στη δήλωσή της.

Παρέστη εκπρόσωπος του Μπόρις Τζόνσον

Να υπογραμμιστεί ότι εκπρόσωπος του Μπόρις Τζόνσον δήλωσε σήμερα ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός βρήκε εξαιρετικά ανησυχητικές τις λεπτομέρειες της συγκεκριμένης υπόθεσης, και ότι «οι σκέψεις του είναι στα πρόσωπα που αγαπούσαν τον Άρθουρ» και ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να υποφέρει όσα υπέφερε εκείνος.

«Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν ερωτήματα που χρειάζονται απαντήσεις ώστε να αποκαλυφθεί πώς συνέβη κάτι τέτοιο», συμπλήρωσε ο εκπρόσωπος του Τζόνσον, αναφερόμενος πιθανότατα στις παραλείψεις και τα λάθη των υπηρεσιών πρόνοιας που δεν κατάφεραν να σώσουν το αγόρι, παρότι υπήρξαν καταγγελίες για την κακοποίησή του που έπεσαν στο κενό.

«Αράχνη με μηδέν μητρικό ένστικτο»: «Καίει» τη μητριά που βασάνισε και σ...

Arthur 6 ετων

αρθουρ 6 ετων

 

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς ο άριστος των πιστών οδηγός

 

Η Εκκλησία μας τιμά σήμερα τη μνήμη ενός ηρωικού τέκνου της, ενός μεγάλου πατρός, του Αγιορείτου ασκητού, του φωστήρα της Θεσσαλονίκης, του υπέρμαχου της Ορθοδοξίας, του κήρυκα της χάριτος και του φωτός, του σοφωτάτου και γλυκητάτου διδασκάλου, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά του θαυματουργού.

Αλλά πριν αναφερθούμε δι’ ολίγων στον θαυμάσιο βίο του και στην υψηλή διδασκαλία του, ας επιτραπεί να μνημονεύσουμε στον ιερό αυτό ναό, της Θείας του Κυρίου Αναλήψεως, το μετόχιο της ιεράς μονής Σίμωνος Πέτρας, τους προ ολίγου μακαριστούς κοιμηθέντας αδελφούς και πατέρες, των οποίων τα μνημόσυνα τελούμε σήμερα. Του αγαθού και πράου, ευλαβούς και ησύχου αρχιμανδρίτου Αθανασίου, ηγουμένου της πρώτης αγιορείτικης μονής, της Μεγίστης Λαύρας, της οποίας υπήρξε πρώτος ηγούμενος, μετά τη θεάρεστη επανακοινοβιοποίησή της. Του ταλαντούχου και φιλόπονου, φιλόθεου και φιλάνθρωπου, επίσης βραχύβιου ηγουμένου, της αγιορείτικης ιεράς μονής Ξηροποτάμου, αρχιμανδρίτου Εφραίμ. Και του επίσης γνωστού σας αρχιμανδρίτου Φωτίου, αδελφού της μονής της μετανοίας μας, ο οποίος επί τεσσαρακονταετία περίπου υπηρέτησε άοκνα στον ιερό αυτό μετοχιακό ναό, ως διάδοχος του μακαρίου εκείνου Γέροντος Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου, του πνευματικού του οποίου η μνήμη μένει ανεξίτηλη στις ψυχές των πολυαρίθμων πνευματικών του τέκνων. Συγχαρητήριες ευχές στον δραστήριο Σύλλογο των Φίλων του Αγίου Όρους για τη διοργάνωση και της εφετεινής εορτής στον προστάτη του άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς είχε εύπορους, ευπαίδευτους και ενάρετους γονείς. Ιδιαίτερα ο πατέρας του μας έμεινε γνωστός ως ο αυτοκρατορικός εκείνος σύμβουλος που κυκλοφορούσε με το κομποσχοίνι στο χέρι. Γονείς και αδέλφια του αγίου, τελείωσαν τον βίο τους φορώντας το μοναχικό ένδυμα. Η μόρφωση του αγίου στην Κωνσταντινούπολη ήταν λαμπρή. Βασική πηγή του βίου του είναι το συναξάρι που έγραψε ο ομότροπός του άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος. Τρεις άγιοι θα γίνουν δάσκαλοί του στην κατά Χριστόν φιλοσοφία· ο Αγιορείτης μητροπολίτης Φιλαδελφείας Θεόληπτος στη Βασιλεύουσα, ο Νικόδημος παρά τη μονή Βατοπεδίου και ο Γρηγόριος ο Βυζάντιος στην αγιορείτικη σκήτη της Προβάτας. Άγιοι θα τον επισκεφθούν προς παρηγορία και στηριγμό σε οράματα· Ιωάννης ο Θεολόγος, Δημήτριος ο Μυροβλύτης, Αντώνιος ο Μέγας. Πειρατικές επιδρομές στα παράλια του Αγίου Όρους θα τον φέρουν το 1325 στη Θεσσαλονίκη και το επόμενο έτος στη σκήτη της Βεροίας, όπου μαζί με τη μικρή συνοδεία του θα συνεχίσει τη μεγάλη του άσκηση και την αδιάλειπτη προσευχή. Μετά μια πενταετία επιστρέφει στη Μ. Λαύρα κι αποσύρεται στην ησυχία γειτονικού κελλιού για να δοθεί ολοκληρωτικά στην εργασία της προσευχής και την πλούσια συγγραφή.

Η φήμη της αρετής του τον φέρνει ηγούμενο της μονής Εσφιγμένου και αργότερα υπερασπιστή του Ορθοδόξου δόγματος στη Θεσσαλονίκη. Ο άγιος Παλαμάς αναδείχθηκε σε μεγάλο θεολόγο, εκκλησιαστικό ηγέτη και υπερασπιστή της Ορθοδοξίας. Αντίπαλος του αγίου ήταν ο Καλαβρός Βαρλαάμ. Ο Βαρλαάμ υπήρξε μορφωμένος μοναχός, αλλά εγωιστής και φιλόδοξος, πάθη που τον οδήγησαν σε φιλονικίες και ταραχές. Ο άγιος, το 1335, έγραψε δύο αποδεικτικούς λόγους Περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος. Είναι τα δύο πρώτα δογματικά του έργα, γραμμένα με γνώση, σθένος και δύναμη, που δεν κατάφεραν όμως να πείσουν τον αταπείνωτο Βαρλαάμ. Με πρόσκληση του επίσης Αγιορείτου αγίου Ισιδώρου ο άγιος Παλαμάς κρίνει πως πρέπει ν’ αφήσει την αθωνική ησυχία και να έλθει ξανά στη Θεσσαλονίκη. Κατόπιν ο άγιος γράφει τις τρεις τριάδες έργων του Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, αντικρούοντας τις βαρλααμικές κατά των ησυχαστών κατηγορίες. Το 1340 υπογράφεται ο Αγιορείτικος Τόμος, που είναι μια σαφέστατη έκθεση για την ησυχαστική διδασκαλία, κατοχυρωμένη με χωρία από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Στις 10.6.1341, στη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως καταισχύνεται ο Βαρλαάμ και ο άγιος Γρηγόριος δικαιώνεται και αποκτά υψηλό κύρος. Μετά ένα τρίμηνο σε νέα σύνοδο την αρχηγία και υπεράσπιση των αντιησυχαστών αναλαμβάνει ο διχασμένος Γρηγόριος Ακίνδυνος ο οποίος κατατροπώνεται από τον άγιο. Μετά τον θάνατο του Ανδρονίκου του Γ΄ η αυτοκρατορία σπαράσσεται από εμφύλιο πόλεμο, κατά τον οποίο ο άγιος Παλαμάς δοκιμάζεται πικρά και διώκεται, αλλά τελικώς υπερισχύει και γίνεται δημοφιλέστατος.

Η αρετή του αγίου Γρηγορίου τον φέρνει στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης. Οι πολιτικές ταραχές και έριδες δεν τον αφήνουν να εγκατασταθεί αμέσως στην επαρχία του. Έτσι παραμένει για ένα διάστημα στο Άγιον Όρος και τη Λήμνο. Μετά τη μεγαλόπρεπη εγκαθίδρυσή του αναπτύσσει πλούσια ποιμαντική δράση. Στα έτη της ποιμαντορίας του αγάπησε τον κλήρο και τον λαό υπέρμετρα και τούτο το απέδειξε με λόγους και έργα. Το κήρυγμά του, όπως σημειώνει σύγχρονος μελετητής του, διακρινόταν ως παιδαγωγία ψυχής, διόρθωση ήθους, ανατροπή αμαρτίας και διδασκαλία αρετής (Χρήστου Παναγιώτης). Ο ακούραστος όμως ιεράρχης δεν αργεί να εισέλθει σε νέους δογματικούς αγώνες. Κατήγορός του τώρα είναι ο πολυμαθής αλλ’ εμπαθής Νικηφόρος Γρηγοράς. Απομακρύνεται και καταδικάζεται στη σύνοδο του 1451. Στον άγιο Παλαμά οφείλεται η διατύπωση της διακρίσεως και διαφοράς μεταξύ θείας ουσίας και θείας ενεργείας, που περιελήφθη στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας. Οι συνεχιζόμενες πολιτικές ταραχές είχαν σαν αποτέλεσμα να φέρουν κι άλλες ταλαιπωρίες στον άγιο ιεράρχη, αποκορύφωμα των οποίων ήταν η αιχμαλωσία του από τους Τούρκους. Συνέπεια των δεσμών του νέες κακουχίες στο ασθενικό του σώμα, αλλά και μεγάλη ευεργετική επίδραση των λόγων του στους συναιχμαλώτους του. Όταν επέστρεψε στην αγαπητή του Θεσσαλονίκη συνέχισε το έργο του μέχρι της μακαρίας τελευτής του, που συνέβη στις 14.11.1359. Τα θαύματά του συνέχισε και μετά την κοίμησή του. Σύντομα ανακηρύχθηκε επίσημα άγιος.

Αναφέραμε πως το κήρυγμά του διακρινόταν ως παιδαγωγία ψυχής, διόρθωση ήθους, ανατροπή αμαρτίας και διδασκαλία αρετής. Θ’ απασχολήσω τη φίλη αγάπη σας για λίγο ακόμη στο θέμα αυτό της ψυχοσωτήριας διδασκαλίας του αγίου, και μάλιστα τη σημερινή ημέρα της μνήμης του, καθώς διανύουμε την περίοδο της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, περίοδο κατεξοχήν προς ψυχής ωφέλεια. Και θα συγκεκριμενοποιήσουμε το θέμα μας στο ιδιαίτερα ενδιαφέρον κεφάλαιο περί παθών και αρετών, καθώς μας το αναλύει ο θείος πατήρ, ο ασφαλής των πιστών οδηγός. Ο χρόνος μας αναγκάζει να είμαστε σύντομοι σε θέματα που οπωσδήποτε θέλουν μεγαλύτερη ανάλυση.

Ο προσφιλής άγιος Γρηγόριος αναφέρει την αρχή των παθών στην πτώση των πρωτοπλάστων. Αιτίες των παθών θεωρεί ο άγιος τις απάτες του κόσμου. Μιλώντας για την εξέλιξη των παθών -που οδηγούν στην απομάκρυνση από τον Θεό, δίνοντας μικρή ηδονή και μακρά οδύνη- αναφέρεται και στα είδη των παθών. Τα ποικιλόμορφα και πολύμορφα πάθη έχουν συχνά-πυκνά σύνδεσμο και εξάρτηση μεταξύ τους. Ο άγιος Παλαμάς διακρίνει τα πάθη κατά την προέλευσή τους σε δύο κατηγορίες. αυτά που προέρχονται από τις σωματικές αισθήσεις και αυτά που προέρχονται από τη φαντασία.

Αφήνοντας ο άνθρωπος απρόσεκτο τον εαυτό του τον σκλαβώνει σε μια σειρά παθών που με ακρίβεια ο άγιος τα περιγράφει. Ο ένας κρίκος ενώνεται με ον άλλο κα πνίγουν την ελευθερία του ανθρώπου. Ας παρακολουθήσουμε την ενδιαφέρουσα αυτή παθο-λογία. Κεντρική θέση έχει η αίσθηση της γεύσεως. Η αμετρία της βρώσεως και πόσεως, η λαιμαργία και πολυποσία, φέρνουν τη γαστριμαργία και τη μέθη. Η γαστριμαργία ερεθίζει τα σαρκικά πάθη. Όταν τα σαρκικά πάθη θεριέψουν θέλουν και τις άλλες αισθήσεις δικές τους. Ο φιλοσώματος άνθρωπος γίνεται φιλόϋλος και φιλόκοσμος. Οι επόμενοι κρίκοι της βαριάς αυτής αλυσίδας είναι η φιλοκτημοσύνη και η φιλαργυρία. Ο φιλάργυρος ως πλεονέκτης δεν θ’ αργήσει να οδηγηθεί σε αδικίες και αρπαγές. Ο νους του θολώνεται, ο δαίμονας, τον περιπαίζει, γίνεται μισάνθρωπος και καταστροφέας του εαυτού του. Η πλεονεξία τον κυριεύει και η αφροσύνη της αθεΐας -γιατί η φιλαργυρία είναι απόρριψη του Θεού κι εμπιστοσύνη στο χρήμα- βρίσκεται επί θύραις.

Η φαντασία, η δεύτερη πηγή των παθών, κατά τον ιερό πατέρα είναι ανεπτυγμένη στους φιλόκοσμους και γεννά την αλαζονεία. Τη φαντασία υποδαυλίζει ο δαίμονας και η νίκη του η μεγάλη είναι ότι οι παγιδευμένοι στις πλεκτάνες του δύσκολα μπορούν να το υποψιαστούν κι ας είναι χρόνια η πάθηση. Ο συνδυασμός φαντασίας και αισθήσεων δίνει τα πάθη της ανθρωπαρέσκειας, της κενοδοξίας και της υπερηφάνειας. Γενικώς τα πάθη διακρίνονται σε φανερά και αφανή. Ο άγιος Παλαμάς δίνει σημασία και στα φαινομενικώς ασήμαντα πάθη τα οποία γεννούν σοβαρότερα. Τα πάθη οδηγούν την ψυχή του εργάτη τους στο θάνατο, ένας θάνατος που συνεχίζεται για τους αμετανόητους και μετά τον σωματικό θάνατο. Είναι πολύ αξιοπρόσεκτες οι θέσεις αυτές του αγίου, που πηγάζουν από το Ευαγγέλιο και την πατερική θεολογία. Δυστυχώς συμβαίνει με νεότερους θεολόγους να μιλούν με παρρησία περί την των πάντων αποκαταστάσεως. Η αγάπη του Θεού δεν απορρίπτει τη δικαιοσύνη του, και η αγάπη του αυτή γίνεται μια παρουσία κριτική για τον άνθρωπο.

Η παρουσία και η επίδραση των παθών στην τριμερή ψυχή και ο υποκινητής τους διάβολος είναι μεγάλης σημασίας. Τα πάθη αγωνίζονται να διασπάσουν την ενότητα των τριών δυνάμεων της ψυχής· του λογιστικού, του θυμικού και του επιθυμητικού. Σοφός και σαφής ο άγιος περιγράφει άριστα τη διεστραμμένη από τα πάθη ψυχή. Ο νους λησμονά τον Θεό, ο θυμός στρέφεται προς τα κτίσματα και δεν λατρεύει τον Κτίστη και η επιθυμία ζει κάτω από την τυραννία των παθών. Ο μέγας ψυχοανατόμος Παλαμάς διδάσκει πώς τα μέρη της ψυχής προσβάλλονται από τα πάθη και πώς θεραπεύονται. Η φιλοκτημοσύνη με την ακτημοσύνη, η φιλοδοξία και η κενοδοξία με τη συναίσθηση της αναξιότητας, η γαστριμαργία και η φιληδονία με τη νηστεία και την εγκράτεια. Ο άνθρωπος καλείται να δώσει την εγκράτεια στο επιθυμητικό, την αγάπη στο θυμικό και τη διαρκή στροφή προς τον Θεό στο λογιστικό, για να ισορροπήσει και να προχωρήσει πνευματικά.

Τον αγώνα του ανθρώπου προς θείες αναβάσεις επιχειρεί συστηματικά να πολεμεί ο αρχαίος εχθρός, ο δαίμονας, πρώτο θήραμα του οποίου υπήρξε ο Αδάμ. Ο νέος Αδάμ, ο Χριστός, καταστρέφει τις πλεκτάνες του κι ελευθερώνει τον άνθρωπο ν’ ανυψωθεί προς αυτόν. Ο άγιος Παλαμάς στην αθωνική έρημο δέχθηκε πολλές δαιμονικές επιθέσεις, οι οποίες τον έκαναν ανδρειότερο και έμπειρο διδάσκαλο των τρόπων που μεθοδεύεται ο δαίμονας: Με τέχνη αρχίζει ν’ απομακρύνει το θύμα του από τη ζωή της Εκκλησίας οδηγώντας το στην πλάνη της απομονώσεως. Κατόπιν σπείρει τα ζιζάνια των εμπαθών λογισμών για να οδηγήσει με την κακουργία του τον άνθρωπο σε φοβερή απιστία και απελπισία. Η ραθυμία και η ακηδία δέρνουν τώρα αλύπητα τον δαιμονόπληκτο άνθρωπο. Ο άγιος συγκρίνοντας τους δαιμονισμένους με αυτούς που εκούσια υποδουλώθηκαν στον δαίμονα, βρίσκει τους δεύτερους πολύ αθλιότερους. Αξίζει να τονίσουμε πως μια έντονη δαιμονολογία που αναπτύσσεται εύκολα από τη λαϊκή ευσέβεια χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Το να ρίχνουμε τα βάρη στον δαίμονα για ό,τι κακό μας συμβαίνει και πράττουμε, δίχως να δίνουμε καμιά ευθύνη στον εαυτό μας είναι λαθεμένο, άστοχο κι επικίνδυνο.

Να η συμβουλή του αγίου για τη θεραπεία των παθών: Η μετάνοια. Η μετάνοια, κατά σύγχρονο φιλοπαλαμιστή θεολόγο, δίνει την απελευθέρωση από τα δεσμά της αμαρτίας· είναι αρχή και διαρκής τρόπος ζωής του χριστιανού· δεν εξαντλείται σε ορισμένες αντικειμενικές βελτιώσεις της συμπεριφοράς, ούτε σε τύπους και σχήματα εξωτερικά, αλλά αναφέρεται σε μια βαθύτερη και καθολικότερη αλλαγή στη ζωή του ανθρώπου· δεν είναι μια παροδική συντριβή από τη συναίσθηση διαπράξεως κάποιας αμαρτίας, αλλά μια μόνιμη πνευματική κατάσταση, που σημαίνει σταθερή κατεύθυνση του ανθρώπου προς τον θεό και συνεχή διάθεση για ανόρθωση, θεραπεία και ανάληψη πνευματικού αγώνα (Κεσελόπουλος Ανέστης).

Της μετανοίας προηγείται η επίγνωση και η συναίσθηση των αμαρτημάτων και ακολουθεί με τη χάρη του Θεού η αυτομεμψία, η εξομολόγηση, η αποστροφή της αμαρτίας, η προσευχή. Καρποί της μετανοίας εκτός από την εξομολόγηση είναι η ελεημοσύνη, η δικαιοσύνη, η αγάπη, η ειρήνη.

Ακόλουθοί του Βαρλαάμ θα πρέπει να θεωρούνται όσοι αρνούνται το μακάριο πένθος, το οποίο ως αρχή και πηγή μετανοίας είναι βασική προϋπόθεση εξόδου από τα δεσμά των παθών. Τα δάκρυα του ασώτου είναι αυθόρμητα κι αποπλύνουν τον ρύπο της ψυχής και πάντα συνδυάζονται με την ταπείνωση, την άσκηση και την προσευχή. Το πένθος αυτό δεν προξενεί καμιά νοσηρότητα και απελπισία, αλλά δημιουργεί στον άνθρωπο τις προϋποθέσεις για να νιώσει πνευματική χαρά. Πενθούμε γιατί στερούμαστε τον Θεό και με τις εκτροπές μας τον λυπήσαμε.

Ο μοναχισμός είναι ο τόπος όπου το εύκρατο κλίμα της ασκήσεως δίνει συνεχώς στον μοναχό τη μεταβολή της λύπης σε χαρά. Όσο το μακάριο πένθος χρονίζει στην ψυχή, τόσο η αγάπη για τον Θεό αυξάνεται και με τρόπο ανέκφραστο και ακατάληπτο ενώνεται μαζί της, γευόμενη την παραμυθία της χρηστότητας του Παρακλήτου.

Η όλη εργασία της μετανοίας και του πένθους σκοπό έχει την τελεία κάθαρση της ψυχής από τα πάθη, στην οποία έχουμε συνεργία του ανθρώπου και της θείας Χάριτος. Η κάθαρση πρέπει να υπάρχει και στις τρεις δυνάμεις της ψυχής. Έτσι με την άσκηση θεραπεύεται το πρακτικό μέρος, με τη γνώση το γνωστικό και με την προσευχή καθαρίζεται το θεωρητικό. Η προσευχή και η μυστηριακή ζωή βοηθούν στην κάθαρση της ψυχής κι εντός τους ο άνθρωπος ξεπερνά την ατομικότητά του και αναπτύσσει προσωπική κοινωνία με τον Θεό και τους αδελφούς του. Ιδιαίτερα με το μυστήριο της εξομολογήσεως ο πιστός προσφέρει στην Εκκλησία την πτώση, την αποτυχία, τον μολυσμό, την αδυναμία και την αστοχία του να είναι αυτό για το οποίο πλάστηκε να είναι. Μέσα στη θέρμη της Εκκλησίας βρίσκει ο πιστός υπακούοντας τη χάρη της δυνάμεως να ξεπεράσει την αδυναμία του. Η κάθαρση κορυφώνεται εκεί που ο άνθρωπος συναντά την αγάπη του Θεού, στο μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας, που αποτελεί τον πιο ουσιαστικό τρόπο προσωπικής υπάρξεως και κοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό. Η κάθαρση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να έχει κανείς μια μυστική, ζωντανή και προσωπική συνάντηση με τον ένα, μόνο και αληθινό Θεό. Στη σημερινή τεχνολογία, ατομοκρατία και πλουτοκρατία η Ορθόδοξη Εκκλησία ενσαρκώνει ένα άλλο ήθος και ένα διαφορετικό τρόπο υπάρξεως.

Η αρετή πρέπει να κοσμήσει την καθαρή ψυχή. Στη θέση των παθών να τεθούν οι αρετές γιατί διαφορετικά τα πάθη ξαναγυρίζουν πιο άγρια. Είναι αναγκαίο να τονισθεί πως ο άγιος Παλαμάς δεν βλέπει τον αγώνα του ανθρώπου περιορισμένο μόνο στην αποφυγή της αμαρτίας, αλλά τον συνδέει με την άσκηση των αρετών και ιδιαίτερα την αγάπη. Η αρετή κατά τον άγιο δεν εξαντλείται σε μια διάθεση ευσεβείας, ή ένα στείρο ηθικισμό, αλλά είναι κάτι πολύ περισσότερο. Η αρετή είναι πάντα αγωνιστική και θυσιαστική. Πηγή κάθε αρετής είναι ο Θεός. Η αρετή έχει εξελικτικές καταστάσεις. Ο φόβος και η εκζήτηση αμοιβής εμφανίζονται, δικαιολογημένα ίσως, στον αρχάριο. Η αρετή βάση και κριτήριο πρέπει πάντα να έχει την πίστη στον Θεό. Η ειρήνη των λογισμών, η ταπείνωση, η αγάπη και η χαρά, ως καρποί του Αγίου Πνεύματος είναι τα ουσιαστικά γνωρίσματα των υιών του Θεού. Τον πύργο των αρετών γκρεμίζει η ανθρωπαρέσκεια. Οι άγιοι είναι οι βοηθοί μας στον αγώνα της αρετής, οι συναγωνιστές.

Ο άγιος Παλαμάς, όπως και οι προγενέστεροι του θείοι Πατέρες, πιστεύει πως η απόκτηση των αρετών, χρειάζεται έναν αδιάκοπο αγώνα, που βοηθιέται από την τήρηση των αντίστοιχων εντολών. Η εκπλήρωση των εντολών μας δίνει την αληθινή γνώση, απαραίτητη για την ίαση της ψυχής. Η τήρηση των εντολών φανερώνει την αγάπη του ανθρώπου στον Θεό, είναι για όλους, αλλά όπως είναι φυσικό, δεν είναι δυνατόν να επιτελεσθεί στον ίδιο βαθμό απ’ όλους. Αυτό δεν θα πρέπει ν’ απελπίζει τον πιστό, αλλά συνεχίζοντας τον αγώνα του και προσφέροντας όλα του τα τάλαντα, να ζητά με ταπείνωση το έλεος του Θεού για τις ελλείψεις του και να ελπίζει πως η χάρη του Θεού θ’ αναπληρώσει τις ελλείψεις. Η εφαρμογή των εντολών μεταβάλλουν, αγιάζουν και ζωοποιούν τον άνθρωπο, που από μόνο αυτό τον δρόμο οδηγείται στη θέωση.

Είναι γεγονός πως όλη η χριστιανική διδαχή, ως δόγμα και ήθος, είναι ένας αδιάκοπος ασκητισμός. Η άσκηση έχει μεταμορφωτική δύναμη, είναι για όλους, οδηγία που μεταστρέφει, αναμορφώνει κι ευτρεπίζει τον άνθρωπο. Ο μοναχός ασκούμενος προχωρεί περιορίζοντας ακόμη και την καλή χρήση των αγαθών του Θεού. Στην άσκηση πρέπει πάντα να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες και η σωματική υγεία του ανθρώπου. Το μέτρο της διακρίσεως, η ευλογία του πνευματικού, η γνώση του σκοπού της ασκήσεως, ως τρόπου και μέσου προς τη θέωση, είναι απαραίτητα. Η άσκηση μαραίνει τη σάρκα, κατανύσσει, φέρνει την προσευχή. Η άσκηση είναι σε έξαρση μέσα στον κορμό του μοναχισμού, αλλά και στο όλο σώμα της Εκκλησίας η οποία ανέκαθεν ήταν μαρτυρική και ασκητική.

Ένα από τα πρώτα ένθεα πάθη είναι η προσευχή και μάλιστα η αδιάλειπτη, η μονολόγιστη ευχή του Ιησού, το γνωστό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με τὸν ἀμαρτωλό». Προϋπόθεση της ευχής η συγκέντρωση του νου με τον εμποδισμό κάθε πλάνης και την αποφυγή κάθε σαρκικής και δαιμονικής προσβολής. Η διατήρηση και διαφύλαξη του νου στην καθαρότητα και ησυχία είναι έργο δύσκολο. Η τεχνική της προσευχής δεν έχει σκοπό τη μηχανοποίησή της αλλά να βοηθήσει τον αδύναμο άνθρωπο στη συναγωγή του νου. Η προσευχή τελικώς είναι δώρο Θεού στον άνθρωπο που τον θέλει και αγαπά. Η αδιάλειπτη προσευχή οδηγεί στο θείο φωτισμό. Η θέα του θείου φωτός φανερώνεται σε όσους κέρδισαν την προσευχή.

Η απάθεια είναι ένα άλλο ένθεο πάθος. Η απάθεια κατά τον απαθή Αγιορείτη άγιο, και σε αντίθεση του ορθολογιστή φιλοσόφου Βαρλαάμ και ακολούθου των στωικών, δεν είναι νέκρωση των ψυχικών δυνάμεων του ανθρώπου, αλλά μεταστροφή τους προς την ορθή κατεύθυνση. Η απάθεια είναι διακαής πόθος του Θεού. Η κατάσταση της απάθειας δεν είναι καθόλου στατική, αλλά πάντα εξελικτική, δεν σημαίνει απαλλαγή από τους πειρασμούς και απτωσία, αναισθησία ή απραξία. Οι απαθείς προσβάλλονται αλλά δεν υποκύπτουν. Η απάθεια είναι απαραίτητο πέρασμα για τη θεογνωσία και θεοπτία. Η καθαρή αγάπη είναι εγκατάλειψη του εγώ, μίσος των παθών, θείος έρωτας, δίψα Θεού ακόρεστη. Η αγάπη προς τον Θεό υπάρχει σε σχέση με την αγάπη προς τους ανθρώπους.

Η καθαρότητα της καρδιάς κάνει τον κάθε πιστό, όπως τους τρεις μαθητές στο Θαβώρ. να έχουν πρόγευση της θεοφάνειας. Η θέση αυτή του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά είναι η πιο σημαντική επισήμανση του αγίου, όπου ανακεφαλαιώνεται όλη η προηγούμενη πατερική παράδοση. Στη θέωση του ανθρώπου βρίσκεται η πληρότητα του ορθοδόξου ήθους, που συνίσταται στην περιχώρηση της θεανθρώπινης ζωής του Χριστού στη ζωή του πιστού.

Η διδασκαλία του αγίου είναι ένα προσωπικό δώρο βοηθείας στην κάθε αγωνιζόμενη ψυχή που ποθεί τα ουράνια. Ο νέος οικουμενικός άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο θεόπτης, ο θεολόγος, ο θεοφόρος, ο θεοφύλακτος, ο θεοδόχος, ο διαπρύσιος κήρυκας της χάριτος και του φωτός, ο ασφαλής των πιστών οδηγός, ας πρεσβεύει υπέρ αναπαύσεως των προσφιλών πατέρων, των οποίων τα ιερά μνημόσυνα τελούμε σήμερα, ας ευλογεί το έργο του Συλλόγου «οι Φίλοι του Αγίου Όρους», κι ας σκέπει με τη πλούσια χάρη του όλους σας για την ευλάβειά σας, την αγάπη σας και την υπομονετική προσοχή σας.

Μωυσής Αγιορείτης (Μοναχός), Η κοινωνία της ερήμου και η ερημία των πόλεων, εκδ. Τήνος, Αθήνα, 1987

Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος: “Χρειάζεται καθαρός νους και κοινός νους”

 

orthodoxia.online

Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος: "Χρειάζεται καθαρός νους και κοινός νους"

Τήν Κυριακή 15 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος λειτούργησε στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικολάου Ἀντιρρίου, μετά ἀπό πρόσκληση τοῦ Ἐφημερίου Ἀρχιμαδρίτη π. Πολυκάρπου Θεοφάνη, ὁ ὁποῖος κατέχει τίμιο λείψανο τοῦ ἁγίου Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου πού ἑορτάζει στίς 16 Νοεμβρίου.

Ἡ θεία Λειτουργία ἔγινε κεκλεισμένων τῶν θυρῶν καί τήν ἀναμετάδωσε τό τηλεοπτικό κανάλι τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος ΙΟΝΙΑΝ μέσῳ τοῦ τοπικοῦ διαδικτυακοῦ καναλιοῦ Nafpaktia News.

Ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἱερόθεος στό κήρυγμά του ἑρμήνευσε τήν παραβολή τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη ἀπό πλευρᾶς θεολογικῆς καί ἀπό πλευρᾶς ἀντιμετωπίσεως τῆς συγχρόνου πανδημίας. Κυρίως ἀνέπτυξε τήν φράση «καὶ λησταῖς περιέπεσεν· οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτόν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα» (Λουκ. ι΄, 30).

Στάθηκε στούς ρηματικούς τύπους «ἐκδύσαντες», «πληγάς ἐπιθέντες» καί «ἀφῆκαν ἡμιθανῆ τυγχάνοντα» καί τόνισε τήν πραγματικότητα πού ζοῦμε μέ τήν πανδημία, στά διάφορα στάδια τῆς ἀσθενείας αὐτῆς, πού μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό οἰκείους ἀνθρώπους, προκαλεῖ πόνο καί ὁδηγεῖ στά πρόθυρα τοῦ θανάτου καί μερικές φορές καί στόν θάνατο.

Ἔπειτα τόνισε ὅτι σήμερα, δυστυχῶς, πολλοί ἄνθρωποι ἀντιμετωπίζουν τήν ἀσθένεια αὐτή μέ δύο ἀκραῖες συμπεριφορές. Ἡ μία εἶναι ὅτι μόνον ἡ ἐπιστήμη θά βοηθήση (οὑμανισμός) καί ἡ ἄλλη ὅτι μόνον ὁ Θεός θά βοηθήση (μονοφυσιτισμός).

Ὁ Θεός δέν καταργεῖ τόν ἀνθρώπινο παράγοντα, ὑπάρχει συνέργεια, γι’ αὐτό καί χρειάζεται «καθαρός νοῦς» γιά νά ἀντιμετωπισθῆ αὐτή ἡ πανδημία. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός κάνει τήν διάκριση μεταξύ «τῶν ἐφ’ ἡμῖν», αὐτῶν πού ἐξαρτῶνται ἀπό μᾶς, καί τῶν «οὐκ ἐφ’ ἡμῖν», αὐτῶν πού ἐξαρτῶνται ἀπό τόν Θεό, ὁπότε χρειάζεται συνεργασία πίστεως καί ἐπιστήμης.

Κατέληξε ὅτι στίς κρίσιμες αὐτές ἡμέρες χρειαζόμαστε διάκριση, σύνεση, ψυχραιμία, καθαρό νοῦ, «κοινό νοῦ ὡς κοινῶς νομίζεται» καί συνεργασία ὅλων.

Ιερός Χρυσόστομος: Ο μύστης της Θείας Ευχαριστίας και η επικαιρότητά του 13 Νοεμβρίου, 2020

 

Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσοστόμος Γ΄: Ιερός Χρυσόστομος, ο μύστης της Θείας Ευχαριστίας

orthodoxia.online

Αἰῶνες τώρα, τελεῖται σ’ ὅλους τούς ὀρθοδόξους ναούς, σ’ ὅλα τά πλάτη καί μήκη τῆς γῆς, ἡ ὑπέροχη Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Ἄραγε, ὑπάρχει πιό μεγάλη τιμή καί πνευματική εὐφροσύνη γιά ἕναν ἄνθρωπο, κάποιο ἔργο του, νά εἶναι σέ χρήση ἀπό τόσες γενεές ἀνθρώπων σ’ ὅλη τήν οἰκουμένη; Ποιά ἄραγε μεγαλύτερη χαρά μπορεῖ ν’ ἀντικαταστήσει τό γεγονός αὐτό;

Φυσικά, μόνο σ’ ἕνα ἐπουράνιο ἄνθρωπο, μέ τήν πνευματική ἔννοια τοῦ ὅρου, μπορεῖ νά πραγματοποιηθεῖ τό λίαν τιμητικό καί πανευφρόσυνο αὐτό γεγονός. Ἕνας τέτοιος ἐπουράνιος ἄνθρωπος, ἕνας ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἕνας ἄνθρωπος ἐν Χριστῷ κατά πάντα, ἦταν χωρίς ἀμφιβολία, ὁ Ἱερός Χρυσόστομος. Γι’ αὐτό, καί ὡς ἄνθρωπος τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἔδωσε στήν οἰκουμένη τήν «ἀνεκφράστου ὡραιότητος» καί θεολογικοῦ πλούτου καί βάθους Θεία Λειτουργία Του! Τήν παρέδωσε στήν Ἐκκλησία καί ἔγινε ἡ Λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας, μέ τήν ὁποία ὁ ἄνθρωπος ἁγιάζεται καί σώζεται.

Ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι, λοιπόν, ἕνας ἀπό τούς μεγαλυτέρους ἁγίους. Οἰκουμενικός Διδάσκαλος, φλογερός μαχητής, λαμπρός Ἱεράρχης, πνευματικός πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, ὑμνητής τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

«Ἀνήκει ἀληθῶς εἰς τὴν χορείαν τῶν μεγάλων ἀνδρῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ γενικώτερον τῆς ἀνθρωπότητος»[1] καί «εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ χριστιανικοῦ πληρώματος παραμένει ὡς ὁ πατήρ, ὁ ὁποῖος ἐμόχθησε κατ’ ἐξοχὴν διὰ νὰ διαποτίσῃ τὴν κοινωνίαν μὲ τὰ χριστιανικὰ ἰδεώδη καὶ φυσικὰ ν’ ἀνακόψη τὴν ἐκκσμίκευσιν τῆς Ἐκκλησίας»[2].

Συμπληρώθηκαν ἤδη περί τά 1600 χρόνια ἀπό τήν κοίμησή του (407) στή μακρινή γιά τήν ἐποχή του πόλη, τά Κόμανα τοῦ Πόντου, ὅπου ἄφησε τήν ψυχή του νά ἀνέλθει πρός τόν θρόνο τοῦ Θεοῦ, ψελλίζοντας τό «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν»[3].

Θεωροῦμε, λοιπόν, σκόπιμο καί ἐπίκαιρο νά προσεγγίσουμε, ἀκροθιγῶς, τό θέμα τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί εἰδικότερα τῆς Θείας Κοινωνίας μέσα ἀπό τά ἴδια τά κείμενα τοῦ ἱεροῦ πατρός καί εἰδικότερα, ἀπό τίς Ὁμιλίες του. Μέ τίς Ὁμιλίες του αὐτές, πού ἀποτελοῦν τό ἑρμηνευτικό του ἔργο, ὅπως γράφει ὁ ἀείμνηστος καθηγητής τῆς Πατρολογίας Στυλιανός Παπαδόπουλος, ὁ Ἱ. Χρυσόστομος «ἑρμηνεύοντας ἕνα βιβλικό κείμενο, ἀναλύει τήν μορφή, τά περιστατικά καί τό περιεχόμενο τοῦ κειμένου, κατηχεῖ, θεολογεῖ, οἰκοδομεῖ, συμβουλεύει, ἀπολογεῖται, καταπολεμεῖ καί διηγεῖται τά θαυμάσια τοῦ Θεοῦ, κυρίως μέ τήν παρουσίαση τοῦ ἔργου τῆς θείας οἰκονομίας»[4].

*

Κορυφαῖο καί βασικότατο μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τό θεοσύστατο μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος στό ὑπερῶον τῆς Ἱερουσαλήμ μᾶς τό παρέδωσε μέ τά ἅγια λόγια Του: «Λάβετε φάγετε· τοῦτο ἐστι τό σῶμά μου… πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτό ἐστι τό αἷμα μου τό τῆς καινῆς διαθήκης, τό περί πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν»[5], δίνοντας συγχρόνως τήν θεία καί ἱερά ἐντολή: «Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν»[6].

Ἀλλά καί τά ἄλλα λόγια τοῦ Κυρίου: «Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τό αἷμα οὐκ ἔχετε ζωήν ἐν ἑαυτοῖς, ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον»[7] καί ἡ διακήρυξή Του: «Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς»[8], πιστοποιοῦν τήν μεγάλη ἀξία τοῦ Μυστηρίου αὐτοῦ γιά τούς πιστούς χριστιανούς. Ὁ Ἀπ. Παῦλος θά ἔλθει καί θά ἑρμηνεύσει ὅλα αὐτά, θά ἐμβαθύνει καί θά δημιουργήσει τή θεολογία τῆς Εὐχαριστίας. Ἔτσι, κεντρική θέση στή διδασκαλία καί ζωή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἔχει τό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἰδιαίτερα «γιά τή μαρτυρική ζωή τοῦ Χρυσοστόμου πηγή ἀνεξάντλητης δυνάμεως καί θάρρους ἦταν ἡ προσφορά τῆς θυσίας τοῦ Γολγοθᾶ. Στήν Ἀντιόχεια πρεσβύτερος, στή Βασιλεύουσα Ἀρχιεπίσκοπος, στίς κάπως ἥσυχες χρονιές καί στόν καιρό τό σκληρό, στό Θυσιαστήριο, ψελλίζοντας τίς ὑπέροχες εὐχές καί τίς δεήσεις τῆς θ. Λειτουργίας του, ἑνωνόταν μέ τόν Κύριο τῶν Δυνάμεων»[9]. Γι’ αὐτό, ἐκτός ἀπό τή Θεία Λειτουργία καί μερικές εὐχές στήν Ἀκολουθία τῆς θ. Μεταλήψεως, πού ἔγραψε, σέ ἀρκετά ἄλλα συγγράμματά του, ἐκεῖ σ’ αὐτά, μᾶς δίνει μέ θαυμάσιο τρόπο καί μέ ὡραιότατες εἰκόνες νά ἐννοήσουμε τήν ἀξία καί σημασία τῆς ἱερουργίας αὐτῆς.

Ἀκολουθῶντας μάλιστα τήν Παύλεια θεολογία ὁ Ἱ. Χρυσόστομος θά ἐμπνευσθεῖ, θά γράψει, θά καθοδηγήσει, θά γίνει συνεχιστής τῆς Παραδόσεως, θά καταστεῖ ὁ «χρυσορρήμων» ὑμνητής τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀφοῦ καί ὁ ἴδιος λέγει «ἐγὼ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δογμάτων τὸν Παῦλον οἶδα διδάσκαλον. Ὅταν Παῦλον εἴπω, Χριστὸν κηρύττω»[10].

Γράφει, λοιπόν, ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά το ἱερό αὐτό Μυστήριο:

«Ἐνταῦθα γάρ σοι τὴν γῆν οὐρανὸν ποιεῖ τουτὶ τὸ μυστήριον. Ἀναπέτασον γοῦν τοῦ οὐρανοῦ τὰς πύλας, καὶ διάκυψον μᾶλλον δὲ οὐχὶ τοῦ οὐρανοῦ, ἀλλὰ τοῦ οὐρανοῦ τῶν οὐρανῶν, καὶ τότε ὄψει τὸ εἰρημένον. Τὸ γὰρ πάντων ἐκεῖ τιμιώτερον, τοῦτό σοι ἐπὶ τῆς γῆς δείξω κείμενον. Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς βασιλείοις τὸ πάντων σεμνότερον, οὐ τοῖχοι, οὐκ ὄροφος χρυσοῦς, ἀλλὰ τὸ βασιλικὸν σῶμα τὸ καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου· οὕτω καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τὸ τοῦ βασιλέως σῶμα. Ἀλλὰ τοῦτό τοι νῦν ἔξεστιν ἐπὶ γῆς ἰδεῖν. Οὐ γὰρ ἀγγέλους, οὐδὲ ἀρχαγγέλους, οὐδὲ οὐρανοὺς καὶ οὐρανοὺς οὐρανῶν, ἀλλ’ αὐτὸν τὸν τούτων σοι δείκνυμι Δεσπότην»[11]. Καί συνεχίζει μ’ αὐτά τά καταπληκτικά λόγια:

«Εἶδες πῶς τό πάντων τιμιώτερον ὁρᾷς ἐπί γῆς: καί οὐχ ὁρᾶς μόνον; ἀλλά καί ἅπτῃ καί οὐχ ἅπτῃ μόνον, ἀλλά καί ἐσθίεις καί λαβών οἴκαδε ἀναχωρεῖς»[12].

Ὑπογραμμίζει ἀκόμη, ὅτι, ὅταν τελοῦμε τή Θ. Λειτουργία εἶναι ἐκεῖνο τό Δεῖπνο (ὁ Μυστικός Δεῖπνος δηλαδή) κατά τόν ὁποῖο, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός βρισκόταν πρό τοῦ ἁγίου Πάθους Του. Τίποτα δέ, δέν κάνει τό σημερινό Δεῖπνο κατώτερο ἐκείνου. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος τό προσφέρει. Αὐτός εἶναι ὁ Χριστός, καί αὐτό τοῦτο τό ἱερό Μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας πού τελεῖται στήν Ἐκκλησία. Γι’ αὐτό καί θεμέλιο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ Θ. Εὐχαριστία, ἡ ἀναίμακτος θυσία τοῦ Θεανθρώπου.

Ἡ Θ. Εὐχαριστία εἶναι θυσία. Ὁ Ἱ. Χρυσόστομος τό τονίζει αὐτό γράφοντας:

«Διὰ τῆς θυσίας αὐτοῦ, φησί, πεφανέρωται· τουτέστιν, ἐφανερώθη τῷ Θεῷ καὶ προσῆλθε. Μή οὖν, ἐπειδὴ ὁ ἱερεὺς πολλάκις τοῦτο ἐποίει τοῦ ἑνιαυτοῦ, νομίσῃς ὅτι ἁπλῶς, καὶ οὐδὲ δι’ ἀσθένειαν, τοῦτο ἐγίνετο· μὴ ὄντων γὰρ τραυμάτων, οὐδὲ φαρμάκων λοιπὸν δεῖ τῷ ἐπιμελουμένῳ. Διὰ τοῦτο προσέταξε, φησίν, ἀεὶ προσφέρεσθαι διὰ τὸ ἀσθενές, καὶ ὥστε ἀνάμνησιν ἁμαρτιῶν γίνεσθαι. Τί οὖν; ἡμεῖς καθ’ ἑκάστην Ἡμέραν οὐ προσφέρομεν; Προσφέρομεν μέν, ἀλλ’ ἀνάμνησιν ποιούμενοι τοῦ θανάτου αὐτοῦ· καὶ μία ἐστὶν αὕτη, καὶ οὐ πολλαί. Πῶς μία, καὶ οὐ πολλαί; Ἐπειδὴ ἅπαξ προσηνέχθη, ὥσπερ ἐκείνη ἡ εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων. Τοῦτο ἐκείνης τύπος ἐστί, καὶ αὕτη ἐκείνης· τὸν γὰρ αὐτὸν ἀεὶ προσφέρομεν, οὐ νῦν μὲν ἕτερον πρόβατον, αὔριον δὲ ἕτερον, ἀλλ’ ἀεὶ τὸ αὐτό· ὥστε μία ἐστὶν ἡ θυσία. Ἐπεὶ τῷ λόγῳ τούτῳ, ἐπειδὴ πολλαχοῦ προσφέρεται, καὶ πολλοὶ Χριστοί; ἀλλ’ οὐδαμῶς, ἀλλ’ εἷς πανταχοῦ ὁ Χριστός, καὶ ἐνταῦθα πλήρης ὤν, καὶ ἐκεῖ πλήρης, ἓν σῶμα. Ὥσπερ οὖν πολλαχοῦ προσφερόμενος ἓν σῶμα ἐστί, καὶ οὐ πολλὰ σώματα, οὕτω καὶ μία θυσία. Ὁ ἀρχιερεὺς ἡμῶν ἐκεῖνός ἐστιν ὁ τὴν θυσίαν τὴν καθαίρουσαν ἡμᾶς προσενεγκών. Ἐκείνην προσφέρομεν καὶ νῦν, τὴν τότε προσενεχθεῖσαν, τὴν ἀνάλωτον. Τοῦτο εἰς ἀνάμνησιν γίνεται τοῦ τότε γενομένου. Τοῦτο γὰρ ποιεῖτε, φησίν, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. Οὐκ ἄλλην θυσίαν, καθάπερ ὁ ἀρχιερεὺς τότε, ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ἀεὶ ποιοῦμεν· μᾶλλον δὲ ἀνάμνησιν ἐργαζόμεθα θυσίας»[13].

«Ἐδῶ εὑρίσκεται τὸ ἄπειρον μέγεθος τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ἠρκέσθη μίαν φορὰν νὰ προσφέρη τὴν θυσίαν του, ἀλλὰ καταδέχεται συνεχῶς καὶ ἀκαταπαύστως νὰ τὴν ἐπαναλαμβάνη. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη μαρτυρία τῆς ἀγαθότητός του, ἡ ἄβυσσος τῆς εὐσπλαχνίας καὶ τῶν οἰκτιρμῶν του», στοχάζεται σύγχρονος λόγιος κληρικός[14].

Ἡ Εὐχαριστιακή αὐτή θυσία εἶναι σῶμα Χριστοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι σῶμα Χριστοῦ. Συνεπῶς, ἡ Ἐκκλησία ἔχει εὐχαριστιακή φύση κατα τήν ὡραία φράση «εὐχαριστιακή ἐκκλησιολογία»[15]. Κατά τήν ἀναίμακτο αὐτή θυσία, ἔχουμε ἐκεῖ στήν Ἁγία Τράπεζα πού εἶναι ὁ τύπος τοῦ «ὑπερουράνιου θυσιαστηρίου ὅπου ἀδιάλειπτα ἱερουργεῖ ὁ Μέγας Ἀρχιερέας Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός»[16], αὐτό τοῦτο τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ «τὸ ᾑμαγμένον, τὸ λόγχῃ πληγέν, καὶ τὰς σωτηρίους πηγὰς ἀναβλύσαν, τὴν τοῦ αἵματος, τὴν τοῦ ὕδατος τῇ οἰκουμένῃ πάσῃ»[17]. Καί συνεχίζει ὑπέροχα ὁ Ἱ. Χρυσόστομος γιά τό Παναμώμητο Σῶμα τοῦ Χριστοῦ: «Βούλει καὶ ἑτέρωθεν τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ μαθεῖν; Ἐρώτησον τὴν αἱμοῤῥοοῦσαν, τὴν οὐκ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοῦ περικειμένου αὐτῷ Ἱματίου, μᾶλλον δὲ οὐδὲ τούτου Ὁλοκλήρου, ἀλλὰ τοῦ κρασπέδου ἁψαμένην· ἐρώτησον τὴν θάλασσαν, τὴν ὑπὲρ τῶν νώτων αὐτὸ βαστάσασαν· ἐρώτησον καὶ αὐτὸν τὸν διάβολον, καὶ εἰπέ· Πόθεν· ἔχεις τὴν πληγὴν τὴν ἀνίατον; Πόθεν οὐκέτι ἰσχύεις οὐδέν; Πόθεν ἑάλως; Τίνι κατεσχέθης φεύγων; Καὶ οὐδὲν ἕτερον, ἢ τὸ σῶμα ἐρεῖ τὸ σταυρωθέν. Διὰ τούτου τὰ κέντρα αὐτοῦ κατεκλάσθη· διὰ τούτου τὰ κέντρα αὐτοῦ κατεκλάσθη· διὰ τούτου ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ συνετρίβη· διὰ τούτου αἱ ἀρχαὶ καὶ αἱ ἐξουσίαι ἐδειγματίσθησαν· Ἀπεκδυσάμενος γάρ, φησί, τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, ἐδειγμάτισεν, ἐν παῤῥησίᾳ θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ. Ἐρώτησον καὶ τὸν θάνατον, πόθεν κατελύθη σου τὸ νῖκος; Πόθεν ἐξεκόπη σου τὰ νεῦρα; Καὶ κόραις καὶ παιδίοις γέγονας καταγέλαστος, ὁ καὶ τυράννοις καὶ δικαίως ἅπασιν ὢν πρὸ τούτου φοβερός; Καὶ τὸ σῶμα αἰτιάσεται τοῦτο… Τοῦτο τὸ σῶμα ἔδωκεν ἡμῖν κατέχειν καὶ ἐσθίειν, ὅπερ ἀγάπης ἐπιτεταμένης ἦν»[18].

Ἔπειτα, «ἡ Θ. Εὐχαριστία εἶναι πηγὴ τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ ζωὴ αὐτῆς[19], «ἡ σωτήριος καὶ ἡ συνέχουσα τὰς ψυχὰς ἡμῶν ζωή»[20]. Πράγματι, ἡ θ. Εὐχαριστία εἶναι τό σωτήριο μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας πού τρέφει καί αὐξάνει τούς πιστούς καί συγχρόνως τούς ἑνώνει μέ τόν Θεάνθρωπο Χριστό. Ὁ Χριστός γίνεται ἡ αἰώνιος τροφή διότι εἶναι ὁ «Ἄρτος τῆς Ζωῆς»[21]. Κάθε πιστός ἑνούμενος μέ τόν Χριστό ἑνώνεται στενά καί μ’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τόν κοινωνοῦν, ἑνούμεθα εἰς «ἓν σῶμα γινόμεθα, καὶ μέλη, φησιν (ὁ Ἀπόστολος), ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, καὶ ἐκ τῶν ὀστέων αὐτοῦ… Ἵν’ οὖν μὴ μόνον κατὰ τὴν ἀγάπην τοῦτο γενώμεθα, ἀλλὰ κατ’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, εἰς ἐκείνη ἀνακερασθῶμεν τὴν σάρκα. Διὰ τῆς τροφῆς γὰρ τοῦτο γίνεται ἧς ἐχαρίσατο, βουλόμενος ἡμῖν δεῖξαι τὸν πόθον, ὃν εἶχε περὶ ἡμᾶς. Διὰ τοῦτο ἀνέμιξεν ἑαυτὸν ἡμῖν, καὶ ἀνέφυρε τὸ σῶμα αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς, ἕνα ἕν τι ὑπάρξωμεν, καθάπερ σῶμα κεφαλῇ συνημμένον»[22]. Βλέπουμε, λοιπόν, τὴν στενοτάτη αὐτή σχέση τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴ Θ. Εὐχαριστία νὰ τὴν ἐξαίρει ὅλως ἰδιαιτέρως ὁ Ἱ. Χρυσόστομος. Φανερώνει δέ πραγματικά ὅτι ἡ Εὐχαριστία εἶναι μυστήριον ὑψηλό καί «φρικτόν»23 τῆς Ἐκκλησίας καί βέβαια ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ὁ Χριστὸς «σῶμα ἡμᾶς, ἑαυτοῦ ἐποίησε, σῶμα ἡμῖν τὸ ἑαυτοῦ μετέδωκε»[24]. Ἔτσι γίνεται κατανοητό ὅτι ἡ θ. Εὐχαριστία «συνιστᾶ τὸν πυρήνα καὶ τὸ σκοπό, τὴν ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος τῆς λατρείας. Ὅλες οἱ λειτουργικὲς πράξεις, ποὺ λαμβάνουν χώρα στὴν ἐκκλησιαστικὴ λατρεία, ἀποτελοῦν ἕνα ὅλο -τὸν συνεχὴ καὶ καθολικὸ ἁγιασμὸ τοῦ σώματος- καὶ συγκλίνουν πρὸς τὴ Θεία Εὐχαριστία, τὸ ἀπόλυτο κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας»[25]. Πολύ ἐπιγραμματικά καί εὔστοχα ἔχει διατυπωθεῖ ὅτι: ἡ θεία Λειτουργία εἶναι ἡ μεγαλυτέρα Ἐκκλησιολογία»[26] ὅτι «ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα, ἡ ἑνότητα στὴν πίστη καὶ ἡ ἑνότητα στὴν θεία Εὐχαριστία εἶναι οἱ τρεῖς συντεταγμένες ποὺ δὲν διαχωρίζονται καὶ ποὺ ἀλληλοεξαρτῶνται γιὰ τὴν ὁλοκληρωμένη κοινωνία καὶ ζωὴ ἐν Χριστῷ»[27].

Στή συνάφεια αὐτή ἔρχεται ἀκόμη ὁ Ἱ. Χρυσόστομος καί μᾶς διδάσκει γιά τό τίμιο αἷμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

«Τοῦτο τὸ αἷμα τὴν εἰκόνα ἡμῖν ἀνθηρὰν ἐργάζεται τὴν βασιλικήν (=τό κατ’ εἰκόνα πού μᾶς δώρησε ὁ Θεός), τοῦτο κάλλος ἀμήχανον τίκτει, τοῦτο ἀπομαρανθῆναι τῆς ψυχῆς τὴν εὐγένειαν οὐκ ἀφίησιν, ἄρδον αὐτὴν συνεχῶς καὶ τρέφον. Τὸ μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν σιτίων (=ἀπό τίς διάφορες τροφές) ἡμῖν αἷμα γινόμενον, οὐκ εὐθέως τοῦτο γίνεται, ἀλλ’ ἕτερον τι· τοῦτο δὲ οὐχ οὕτως, ἀλλ’ εὐθέως τὴν ψυχὴν ἀρδεύει, καὶ μεγάλην τινὰ δύναμιν ἐμποιεῖ. Τοῦτο τὸ αἷμα τὸ Δεσποτικόν, φεύγουσοι μὲν δαίμονες, συντρέχουσι δὲ ἄγγελοι. Τοῦτο τὸ αἷμα ἐκχυθὲν πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἐξέπλυνε»[28]. Καί κατακλείει τήν ἑνότητα αὐτή μέ τά παρακάτω παρηγορητικά, ἐνισχυτικά καί θαυμάσια λόγια: «Τοῦτο ἡ σωτηρία τῶν ἡμετέρων ψυχῶν, τούτῳ λούεται ἡ ψυχή, τούτῳ καλλωπίζεται, τούτῳ πυροῦται, τοῦτο πυρὸς λαμπρότερον ἐργάζεται τὸν νοῦν τὸν ἡμέτερον, τοῦτο χρυσίου φαιδροτέραν τὴν ψυχὴν ποιεῖ, τοῦτο ἐξεχύθη τὸ αἷμα, καὶ τὸν οὐρανὸν ἐποίησε βατόν»[29].

*

Καταφαίνεται, λοιπόν, ὅτι ὁ σκοπός γιά τόν ὁποῖο τελεῖται ἡ Θ. Λειτουργία εἶναι ἡ Θεία Μετάληψη ἤ ἀκριβέστερα ἡ Θεία Κοινωνία. Αὐτό διδάσκει ὁ Ἱ. Χρυσόστομος μέ τήν χαρακτηριστική διασάφηση τῶν ὅρων «μετοχή» καί «κοινωνία». Συγκεκριμένα γράφει: «Τό ποτήριον τῆς εὐλογίας, ὃ εὐλογοῦμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστι; Σφόδρα πιστῶς καὶ φοβερῶς εἴρηκεν. Ὃ γὰρ λέγει, τοῦτό ἐστιν· ὅτι τοῦτο τὸ ἐν τῷ ποτηρίῳ ὄν, ἐκεῖνό ἐστι τὸ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ῥεῦσαν, καὶ ἐκείνου μετέχομεν…».

«Ὁ ἄρτος, ὃν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστί; Διὰ τί μὴ εἶπε, Μετοχή; Ὅτι πλέον τι δηλῶσαι ἠβουλήθη, καὶ πολλὴν ἐνδείξασθαι τὴν συνάφειαν. Οὐ γὰρ τῷ μετέχειν μόνον καὶ μεταλαμβάνειν, ἀλλὰ καὶ τῷ ἑνοῦσθαι κοινωνοῦμεν. Καθάπερ γὰρ τὸ σῶμα ἐκεῖνο ἥνωται τῷ Χριστῷ, οὕτω καὶ ἡμεῖς αὐτῷ διὰ τοῦ ἄρτου τούτου ἑνούμεθα»[30].

Δηλαδή, ὁ πιστός ὁ ὁποῖος συμμετέχει εἰς τό Μυστήριον τῆς θείας Εὐχαριστίας «μεταλαμβάνει τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Θεανθρώπου καί ἐνσωματοῦται εἰς Αὐτόν. Τήν πίστιν (δέ) αὐτήν τῆς Ἐκκλησίας μας ἐκφράζει ἀπολύτως ἡ λέξις “κοινωνία”, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται διά τήν ὀνομασίαν τοῦ μυστηρίου»[31]. Στήν ἴδια ὁμιλία του ὁ ἱερός πατήρ, τήν ἔννοια αὐτή τῆς «κοινωνίας» ἀπό τόν «ἕνα ἄρτο», τήν τονίζει ἀκόμα περισσότερο συμπληρώνοντας τά ἑξῆς:

«Κοιωνία τοῦ σώματος ἐζήτησε πάλιν ἐγγύτερόν τι εἰπεῖν· διὸ καὶ ἐπήγαγεν, Ὅτι εἷς ἄρτος, ἓν σῶμά ἐσμεν οἱ πολλοί. Τί γὰρ λέγω κοινωνίαν; Φησίν· αὐτό ἐσμεν ἐκεῖνο τὸ σῶμα. Τί γάρ ἐστιν ὁ ἄρτος; Σῶμα Χριστοῦ· Τί δὲ γίνονται οἱ μεταλαμβάνοντες; Σῶμα Χριστοῦ· οὐχὶ σώματα πολλά, ἀλλὰ σῶμα ἕν. Καθάπερ γὰρ ὁ ἄρτος ἐκ πολλῶν συγκείμενος κόκκων ἥνωται, ὡς μηδαμοῦ φαίνεσθαι τοὺς κόκκους, ἀλλ’ εἶναι μὲν αὐτούς, ἄδηλον δὲ αὐτῶν εἶναι τὴν διαφορὰν τῇ συναφείᾳ· οὕτω καὶ ἀλλήλοις καὶ τῷ Χριστῷ συναπτόμεθα. Οὐ γὰρ ἐξ ἑτέρου μὲν σώματος σύ, ἐξ ἑτέρου δὲ ἐκεῖνος τρέφεται, ἀλλ’ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πάντες»[32].

Θεάρεστη κατάληξη αὐτῆς τῆς «κοινωνίας» μέ τόν Χριστό, εἶναι πλέον ἡ φανέρωση τοῦ συνδέσμου τῆς ἀγάπης μέ τόν Κύριο καί τούς ἄλλους ἀνθρώπους. Παραγγέλλει ὑπό τύπον ἐρωτήσεως ὁ Ἱ. Χρυσόστομος: «Εἰ δὲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ (=ἄρτου) καὶ τὸ αὐτὸ (=ἕνα σῶμα) γινόμεθα πάντες, διὰ τί μὴ καὶ τὴν αὐτὴν ἀγάπην ἐπιδεικνύμεθα καὶ γενόμεθα καὶ κατὰ τοῦτο ἕν;»[33]. Καί πολύ χαρακτηριστικά συμβουλεύει: «Δεξάμενοι τὴν ἄμωμον καὶ ἁγίαν θυσίαν καταφιλήσωμεν, τοῖς ὀφθαλμοῖς περιπτυξώμεθα, διαθερμάνωμεν ἑαυτῶν τὴν διάνοιαν, ἵνα μὴ εἰς κρῖμα ἢ εἰς κατάκριμα συνερχώμεθα, ἀλλ’ εἰς σωφροσύνην ψυχῆς, εἰς ἀγάπην, εἰς ἀρετήν, καὶ καταλαγὴν τὴν πρὸς τὸν Θεόν, εἰς εἰρήνην βεβαίαν, καὶ μυρίων ἀγαθῶν ὑπόθεσιν, ἵνα καὶ ἑαυτοὺς ἁγιάσωμεν καὶ τοὺς πλησίον οἰκοδομήσωμεν»[34].

Ἔτσι, ὁ πιστός μετά τή θεία Λειτουργία καί τή συμμετοχή του στή Θεία Κοινωνία, ὅπως γράφει ὁ π. Alexander Schmemann, «ἀποστέλλεται στόν κόσμο ὄχι γιά νά προσαρμόζεται ἤ γιά νά ἀρνεῖται, ἀλλά γιά νά ἀντιμετωπίζει δημιουργικά καί μέ ὑπερφυσική ἀγάπη τόν κόσμο πού ἐδημιούργησε ὁ Θεός. Αὐτό σημαίνει ὅτι ὁ Ὀρθόδοξος, ὁπλισμένος μέ τή δύναμη τῆς πίστης καί καθοδηγούμενος ἀπό τό φῶς τῆς λατρευτικῆς πείρας, ἄνθρωπος πραγματικά λειτουργικός, θά προσπαθεῖ, σέ κάθε περίσταση, νά ἐπιτελέσει τή “λειτουργία” πού ἀνέλαβε, ὅταν ἀποφάσισε νά γίνει ἤ δέχθηκε νά παραμείνει μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ»[35].

Προχωρεῖ δέ ὁ Ἱ. Χρυσόστομος βαθύτερα καί χρησιμοποιεῖ καί ἄλλες ἐντονότατες, πολύ ἐκφραστικές λέξεις γιά νά ἀποδώσει καί ὑπογραμμίσει τό ὑπερφυσικό αὐτό γεγονός τῆς ἑνώσεώς μας μέ τόν Χριστό κατά τή Θ. Μετάληψη τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Χρησιμοποιεῖ τίς λέξεις: «ἀνάκρασις», «μίξις», «ἕνωσις», καί ἀκόμη τά ρήματα: «συμπλέκομαι», «τρώγωμαι», «λεπτύνομαι κατά μικρόν», ὅταν τά τελευταῖα σέ ὁμιλία τά θέτει κατ’ ἀναλογίαν στό στόμα τοῦ Χριστοῦ[36]. Ἑπομένως κατά τόν Ἱ. Χρυσόστομο, ἡ ἕνωση μέ τόν Χριστό καί ἡ ἐνσωμάτωση στό ἅγιο σῶμα Του πραγματοποιεῖται στό μέγα αὐτό Μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας, τῆς Θ. Κοινωνίας τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ.

*

Συνέπεια τῶν παραπάνω διδαγμάτων εἶναι ἡ ἀνάλογη προετοιμασία γιά τή Θ. Κοινωνία, ὥστε νά μήν προσέλθουμε στό Ποτήριο μέ ἀδιαφορία καί ἀνευλάβεια. Προτρέπει τούς πιστούς ὁ Ἱ. Χρυσόστομος μέ τά παρακάτω λόγια:

«Προσίωμεν τοίνυν μετὰ θερμότητος αὐτῷ καὶ πεπυρωμένης ἀγάπης, καὶ μὴ ὑπομείνωμεν τιμωρίαν. Ὅσῳ γὰρ ἂν ὦμεν εὐεργετημένοι μεγάλα, τοσούτῳ μᾶλλον κολαζόμεθα μειζόνως, ὅταν ἀνάξιοι τῆς εὐεργεσας φανῶμεν. Τοῦτο τὸ σῶμα καὶ ἐπὶ φάτνης κείμενον ᾐδέσθησαν μάγοι. Καὶ ἄνδρες ἀσεβεῖς καὶ βάρβαροι τὴν πατρίδα καὶ τὴν οἰκίαν ἀφέντες, καὶ ὁδὸν ἐστείλαντο μακράν, καὶ ἐλθόντες μετὰ φόβου καὶ τρόμου πολλοῦ προσεκύνησαν. Μιμησώμεθα τοίνυν κἂν τοὺς βαρβάρους ἡμεῖς οἱ τῶν οὐρανῶν πολῖται. Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ καὶ ἐπὶ φάτνης ἰδόντες καὶ ἐν καλύβῃ, καὶ οὐδὲν τοιοῦτον ἰδόντες οἷον σὺ νῦν, μετὰ πολλῆς τῆς φρίκης προσῄεσαν· σὺ δὲ οὐκ ἐν φάτνῃ ὁρᾷς, ὥσπερ ἐκεῖνοι, ἀλλ’ οἶσθα αὐτοῦ καὶ τὴν δύναμιν, καὶ τὴν οἰκονομίαν ἅπασαν, καὶ οὐδὲν ἀγνοεῖς τῶν δι’ αὐτοῦ τελεσθέντων, μετὰ ἀκριβείας μυσταγωγηθεὶς ἅπαντα. Διαναστήσωμεν τοίνυν ἑυατοὺς καὶ φρίξωμεν, καὶ πολλῷ τῶν βαρβάρων ἐκείνων πλείονα ἐπιδειξώμεθα τὴν εὐλάβειαν, ἵνα μὴ ἁπλῶς, μηδὲ ὡς ἔτυχε προσελθόντες, πῦρ ἐπὶ τὴν ἑαυτῶν σωρεύσωμεν κεφαλήν. Ταῦτα δέ λέγω, (=ὁ Χρυσόστομος) οὐχ ἵνα μή προσίωμεν, ἀλλ’ ἵνα μὴ ἁπλῶς πορσίωμεν. Ὥσπερ γὰρ τὸ ὡς ἔτυχε προσιέναι, κίνδυνος, οὕτω τὸ μὴ κοινωνεῖν τῶν μυστικῶν δείπνων ἐκείνων, λιμὸς καὶ θάνατος. Αὕτη γὰρ ἡ τράπεζα τῆς ψυχῆς ἡμῶν τὰ νεῦρα, τῆς διανοίας ὁ σύνδεσμος, τῆς παῤῥησίας ἡ ὑπόθεσις, ἡ ἐλπίς, ἡ σωτηρία, τὸ φῶς, ἡ ζωή»[37].

*

Οἱ τελευταῖες αὐτές φράσεις τοῦ Ἱ. Χρυσοστόμου μᾶς εἰσάγουν στό σημαντικό θέμα τῆς προσελεύσεως καί τῆς συχνότητας στό ἱερό Μυστήριο. Γιά τόν διδάσκαλο τῆς Θ. Εὐχαριστίας, ἡ μή προσέλευση στή Θεία Κοινωνία εἶναι «λιμός καί θάνατος» τῆς ψυχῆς[38] καί ὁ ἴδιος ἐλέγχει αὐστηρότατα ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐνῶ πηγαίνουν στή θεία Λειτουργία, ἐν τούτοις δέν προσέρχονται γιά νά κοινωνήσουν Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ. Λέγει πολύ χαρακτηριστικά: «Εἶπέ μοι, εἴ τις εἰς ἑστίασιν κληθείς, τὰς χεῖρας νίψαιτο καὶ κατακλιθείη, καὶ ἕτοιμος γένοιτο πρὸς τὴν τράπεζαν, εἶτα μὴ μετέχοι, οὐχ ὑβρίζει τὸν καλέσαντα;»[39]. Συνταυτίζεται δηλαδή στό σημεῖο αὐτό, ὅπως καί ὁ πρό αὐτοῦ ἀκμάσας Μέγας Βασίλειος[40], μέ τήν κανονική παράδοση[41] τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία θέλει τή συχνή συμμετοχή στά ἄχραντα μυστήρια.

Βέβαια ὁ Ἱ. Χρυσόστομος, ὅπως ἤδη σημειώσαμε, ρίχνει τό βάρος στήν ἀνάλογη καί σωστή προετοιμασία γιά τή θεία Κοινωνία καί αὐτή ἡ προετοιμασία ἔχει ὡς κέντρο της, τήν καθαρότητα τῆς καρδίας, τόν «ἄληπτο βίο», δηλαδή τόν λιγότερο εὐπρόσβλητο ἀπό τήν ἁμαρτία. Γράφει:

«Πολλοὶ τῆς θυσίας ταύτης ἅπαξ μεταλαμβάνουσι τοῦ παντὸς ἐνιαυτοῦ, ἄλλοι δὲ δίς, ἄλλοι δὲ πολλάκις. Πρὸς οὖν ἅπαντας ἡμῖν ὁ λόγος ἐστίν, οὐ πρὸς τοὺς ἐνταῦθα δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ καθεζομένους· ἐκεῖνοι γὰρ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μετέχουσι, πολλάκις δὲ καὶ διὰ δύο ἐτῶν. Τί οὖν; τίνας ἀποδεξόμεθα; Τοὺς ἅπαξ; Τοὺς πολλάκις; Τοὺς ὀλιγάκις; Οὔτε τοὺς ἅπαξ, οὔτε τοὺς πολλάκις, οὔτε τοὺς ὀλιγάκις, ἀλλὰ τοὺς μετὰ καθαροῦ συνειδότος, τοὺς μετὰ καθαρᾶς καρδίας, τοὺς μετὰ βίου ἀλήπτου. Οἱ τοιοῦτοι ἀεὶ προσίτωσαν· οἱ δὲ μὴ τοιοῦτοι, μηδὲ ἅπαξ. Τί δήποτε; Ὅτι κρῖμα ἑαυτοῖς λαμβάνουσι, καὶ κατάκριμα καὶ κόλασιν καὶ τιμωρίαν»[42]. Καί σ’ ἄλλο σημεῖο λέγει:

«Πολλούς ὁρῶ τοὺς σώματος τοῦ Χριστοῦ μετέχοντας ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε, καὶ συνήθειᾳ μᾶλλον καὶ νόμῳ, ἤ λογισμῷ καὶ διανοίᾳ. Ἂν ἐπιστῇ, φησίν, ὁ τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς καιρός, οἷος ἐὰν ᾖ τις, μετέχει τῶν μυστηρίων, ἂν ἐπιστῇ, ἡ τῶν Ἐπιφανίων Ἡμέρα. Καίτοι καιρὸς οὐ τοῦτο προσόδου· οὐ γὰρ Ἐπιφάνια, οὐδὲ Τεσσαρακοστὴ ποιεῖ ἀξίους τοῦ προσιέναι, ἀλλὰ ψυχῆς εἰλικρίνεια καὶ καθαρότης. Μετά ταύτης ἀεὶ πρόσιθι, χωρὶς ταύτης μηδέποτε»[43].

Ἄξιες δέ ἰδιαίτερης προσοχῆς εἶναι καί οἱ παρακάτω συμβουλές τοῦ ἱεροῦ πατρός γιά τήν προσέλευση στή θ. Κοινωνία.

«Μέλλοντες προσιέναι τῇ φρικτῇ καὶ θείᾳ ταύτῃ τραπέζῃ καὶ ἱερᾷ μυσταγωγίᾳ, μετὰ φόβου καὶ τρόμου τοῦτο ποιεῖτε, μετὰ καθαροῦ συνειδότος, μετὰ νηστείας καὶ προσευχῆς, μὴ θορυβοῦντες, μηδὲ λακτίζοντες, μηδὲ ὠθοῦντες τοὺς πλησίον· ἐσχάτης γὰρ τοῦτο παρανοίας καὶ καταφρονήσεως οὐ τῆς τυχούσης. Διὸ καὶ πολλὴν ἐπάγει τοῖς ταῦτα ποιοῦσι τὴν κόλασιν καὶ τὴν τιμωρίαν»[44]. Καί κατακλείει τό σπουδαῖο καί ἀναγκαῖο αὐτό κεφάλαιο γράφοντας:

«Ἐννόησον, ὦ ἄνθρωπε, ποίας μέλλεις ἅπτεσθαι θυσίας, ποίᾳ προσέρχεσθαι τραπέζῃ· ἐνθυμήθητι καὶ ὅτι γῆ ὢν καὶ σποδός, αἷμα καὶ σῶμα Χριστοῦ μεταλαμβάνεις… Φάρμακόν ἐστι σωτήριον τῶν ἡμετέρων τραυμάτων τὸ προκείμενον, πλοῦτος ἐστιν, ἀνελλιπής, βασιλείας οὐρανῶν πρόξενος… Φρίξωμεν τοίνυν προσιόντες, εὐχαριστήσωμεν, προσπέσωμεν ἐξομολογούμενοι τὰ πταίσματα ἡμῶν, δακρύσωμεν τὰ οἰκεῖα πενθοῦντες κακά· ἐκτενεῖς εὐχὰς ἀποδῶμεν τῷ Θεῷ· καὶ οὕτω διακαθάραντες ἑαυτοὺς ἠρέμα καὶ μετὰ προσηκούσης εὐταξίας, ὡς τῷ βασιλεῖ προσιόντες τῶν οὐρανῶν, οὕτω προσέλθωμεν»[45].

Ἐδῶ, λοιπόν, εἶναι τό λίαν χαρακτηριστικό γιά τήν Θ. Μετάληψη. Εἶναι «φάρμακον σωτήριον», τό «φάρμακον ἀθανασίας» καί κατά τόν θεοφόρον Ἰγνάτιον τοῦ 2ου αἰ.

*

Τίς ὑπέροχες καί θεολογικότατες αὐτές ἐπισημάνσεις τοῦ Ἱ. Χρυσοστόμου ὀφείλουμε καί σήμερα νά προσέξουμε μέ τά ποικίλα σχόλια πού γράφονται καί ἀκούγονται ἐν μέσω τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ.

Ἄλλωστε ἡ θ. Λειτουργία δέν εἶναι μία νεκρή ὑπόθεση στήν Ἐκκλησία, ἀλλά τό «παντοτινό ζωντανό ὄχημα τῆς διδασκαλίας της»[46] εἶναι «ἡ ἀποκάλυψη τῆς καινῆς κτίσεως… ἡ λειτουργία τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ πού ἱερουργεῖται πάνω στήν Ἁγία Τράπεζα (καί) ἀποτελεῖ τήν καρδιά τῆς ζωῆς καί τῆς αὐτοσυνειδησίας μας (πού) θερμαίνει καί συγκροτεῖ τή ζωή μας συνέχει τό πρόσωπο τοῦ καθ’ ἑνός καί τή λειτουργική μας κοινότητα»[47].

Δέν μένει, παρά νά τονίσουμε, ὅτι τό χρυσό στόμα τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Doctor Eucharistiae, ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, δέν σίγησε. Συνεχίζει νά διδάσκει, νά κηρύττει, νά συμβουλεύει καί σήμερα. Γιά ἕνα γνήσιο εὐχαριστιακό ἦθος, γιά μιά συνεχή ἀποκάλυψη τῆς Θείας Λειτουργίας καί τῆς θείας Κοινωνίας.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

• [1] Μπαλάνου Δημ., Οἱ Πατέρες καί συγγραφεῖς τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας, Ἀθῆναι 1961, σ. 100.
• [2] Χρήστου Παν., Ἐκκλησιαστική Γραμματολογία, Πατέρες καί θεολόγοι τοῦ Χριστιανισμοῦ, τόμ. Α’, Θεσσαλονίκη 1971, σ. 209.
• [3] Vita S. Ioannis Chrysostomi, PG 47, 263.
• [4] Παπαδοπούλου Στυλ.: Ἄγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος, Ἱεροκήρυκας καί Ἑρμηνευτής τοῦ «κεκρυμμένου» βάθους τῆς Γραφῆς, ἀνάτυπον ἐκ τοῦ περ. «Θεολογία» (τόμ. ΞΗ’(1997), τεῦχος Α’-Β’, σελ. 134-170), Ἀθῆναι 1997, σ. 41.
• [5] Ματθ. 26, 26-28.
• [6] Λουκ. 22, 19.
• [7] Ἰω. 6, 53-54.
• [8] Ἰω. 6, 51.
• [9] Ἀλεξίου Ἰω., (ἀρχιμ.), Ὁ φλογερός μαχητής, Ἀθῆναι 1995, σ. 228-229.
• [10] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς τό ρητόν τό λέγον, Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; PG 56, 423.
• [11] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Α’ Κορ., ὁμιλ. ΚΔ’, PG 61, 205.
• [12] Ὅπ. παρ.
• [13] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Ἑβρ. ὁμιλία ΙΖ’, PG 63, 131.
• [14] Μαστρογιαννοπούλου Ἠλ. (ἀρχιμ.), Φάρμακον ἀθανασίας, Ἀθῆναι 1974 σ. 26.
• [15] Πρβλ. Γιέβτιτς Ἀθ. (ἱερομονάχου), Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου κατά τόν Ἱερόν Χρυσόστομον (διδ. Διατριβή), Ἀθῆναι 1967, σ. 124-125.
• [16] Διονυσίου Μητροπολίτου Σερβίων καί Κοζάνης, Ἡ θεία Λειτουργία, Ἀθῆναι 1996, σ. 35 ἑπ.
• [17] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Α’ Κορ., ὁμιλία ΚΔ’, PG 61, 203-204.
• [18] Ὅπ. παρ.
• [19] Γιέβτιτς Ἀθ. ὅπ. παρ. σ. 138.
• [20] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Β’ Θεσσαλ., ὁμιλία Δ’, PG 62, 492.
• [21] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Α’ Κορ., ὁμιλία ΚΖ’, PG 61, 231.
• [22] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Ἰωάν., ὁμιλία ΜΣΤ’, PG 59, 260.
• [23] Ὅπ. παρ.
• [24] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Ἐφεσ.,ὁμιλία Γ’, PG 62, 27.
• [25] Μεταλληνοῦ Γεωργ., (Πρωτοπρ.), Ἡ θεολογική μαρτυρία τῆς ἐκκλησιαστικῆς λατρείας, Ἀθήνα 1995, σ. 263.
• [26] Γιέβτιτς Ἀθ., ὅπ. παρ. σ. 126.
• [27] Staniloäe Dim., Γιά ἕνα ὀρθόδοξο οἰκουμενισμό (Εὐχαριστία-Πίστη-Ἐκκλησία), Πειραιεύς 1976, σ. 29.
• [28] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Ἰωάν., ὁμιλία ΜΣΤ’, PG 59, 261.
• [29] Ὅπ. παρ.
• [30] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Α’ Κορ. ὁμιλία ΚΔ’, PG 61, 200.
• [31] Γρηγορίου ἱερομονάχου, Ἡ λειτουργία τῆς Εὐχαριστίας τοῦ Θεοῦ, Ἀθῆναι 1971, σ. 99.
• [32] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Α’ Κορ. ὁμιλία ΚΔ’, PG 61, 199-200.
• [33] Ὅπ. παρ.
• [34] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς τὴν γενέθλιον ἡμέραν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, Λόγος Α’, PG 49, 361-362.
• [35] Schmemann Alex., Σύγχρονος κόσμος καί ἐκκλκησιατική λατρεία, ,περ. «Σύνορο», ἀρ. 37, (Ἄνοιξη 1966), σ. 11.
• [36] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Α’ Τιμ. ὁμιλία ΙΕ’, PG 62, 586.
• [37] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Α’ Κορ. ὁμιλία ΚΔ’, PG 61, 204-205.
• [38] Ὅπ. παρ.
• [39] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Ἐφεσ. ὁμιλία Γ’, PG 62, 29.
• [40] Μεγ. Βασιλείου, Πρός Καισαρίαν πατρικίαν Ἐπιστολή XCIII (39η), PG 32, 484-485.
• [41] Βλ. τούς κανόνες: Η’ καί Θ’ Ἀποστ., Β’ Ἀντιοχ., Ξς’ Πενθ. καί Γ’ Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας.
• [42] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Ἑβρ. ὁμιλία ΙΖ’, PG 63, 131-132.
• [43] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς Ἐφεσ. ὁμιλία Γ’, PG 62, 28.
• [44] Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς τὴν γενέθλιον ἡμέραν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, Λόγος Α’, PG 49, 360-361.
• [45] Ὅπ. παρ.
• [46] Andronikof Const., Des mystères sacramentals, (Supplement au SOP no 198, Mai 1995) σ. 4.
• [47] Βασιλείου (Ἀρχιμ.), Εἰσοδικόν, Ἅγ. Ὄρος 1987, σ. 99 καί 102.